Hættulegar hjartalaga partíblöðrur
Ég hélt upp á afmæið mitt um helgina, sem var virkilega skemmtilegt og þakka ég þeim sem mættu kærlega fyrir mig. Þetta var alveg ótrúlega gaman. Ég hef ekki haldið formlega upp á afmælið mitt, með veislu og öllu tilheyrandi, síðan ég var 16 ára og bauð nokkrum vinum mínum heim í pizzupartí. Heil 14 ár liðin síðan þá, svo það var alveg kominn tími á þetta. Veisluna hélt ég á Conero, fyrir ofan Café María, og þar skemmtum við okkur, vel valinn og góðmennur hópur fram eftir, þangað til við kíktum yfir í Kiwanis, þar sem Susarar héldu sitt ball. Gott kvöld í flesta alla staði myndi ég segja, fyrir utan blöðruatvikið svokallaða.
Þannig var að ég var að blása upp rauða, hjartalaga blöðru í mestu rólegheitum. Ég var búinn að blása ágætlega í hana, en þó ekki það mikið að hún ætti að springa. En það gerði hún, með miklum kvelli og beint upp við augað á mér. Ég sá þess vegna aðeins hálfa sjón það sem eftir lifið kvölds og augað er ekki ennþá búið að ná sér að fullu. ég sé ennþá nokkuð þokukennt út um vinstra augað auk þess sem ég er frekar aumur í kringum það og á erfitt með að fókusera á hluti nálægt mér án þess að finna svolítið til. En þetta ætti nú að jafna sig á nokkrum dögum. Ef ekki, þá verð ég að kíkja til læknis og athuga hvort eitthvað sé hægt að gera í þessu.
En það fylgir þessu nokkuð merkileg hliðarsaga. Ég talaði við vinkonu mína í gær sem hafði verið í annarri afmælisveislu þetta sama kvöld í Reykjavík. Þar kom alveg eins atvik fyrir vinkonu hennar, sem hafði verið að blása upp nákvæmlega eins rauða, hjartalaga blöðru! Hún slapp reyndar betur en ég, þar sem blaðran sprakk upp við kinnina á henni, en hún var nú samt svolítið aum og skelkuð eftir þetta. Þetta getur ekki verið tilviljun!
Þannig að ég bið ykkur bara um að passa ykkur á rauðum, hjartalaga blöðrum í framtíðinni. Greinilega gölluð vara þarna á ferð.