Fésbókin drap bloggstjörnuna
Jæja gott fólk, mikið er nú langt síðan maður leit heyra í sér hérna. Ég held hreinlega að Smettisskruddan sé búin að drepa niður mest alla bloggstemningu sem ríkti hér á öldum internetsins áður fyrr. Þannig er það allavega í mínu tilfelli. Maður lætur sér nægja að uppfæra statusinn á Facebook og pósta þar sniðugum myndböndum og greinum og öðru eins sem maður var vanur að nýta bloggið sitt í. Maður hefur líka tekið eftir að aðrir bloggara eru orðnir mikið latari við sína iðju á síðustu mánuðum, svo ég er greinilega ekki einn um þetta. En allt er víst breytingum háð sagði skáldið og hvort þessar breytingar séu af hinu góða eða slæma verður hver og einn að dæma fyrir sig.
En það hefur auðvitað margt drifið á mína daga á þessu rúma hálfa ári sem ég hef verið fjarri bloggveröldinni. Ég var búinn að lofa mér að henda einhverjum pistli hérna inn áður en ég færi heim í sumarfrí og held ég að það verði ekki mikið tæpara en þetta. Ég sit einmitt á Schiphol flugvellinum í Amsterdam núna, er að sötra Heineken í gleri og drep tímann á internetinu meðan ég bíð eftir að flugið mitt fari í loftið. Þannig að það er jafngóður tími núna eins og hver annar að láta heyra aðeins í sér.
Í Amsterdam gengur mér allt í haginn bara. Skólinn gengur vel, nóg að gera á köflum (milli þess sem það hefur verið frekar lítið að gera) og í sumar hef ég verið að vinna starfsþjálfun mína í Rooms of Red Bull í Rauðahverfinu. Þar er SAE, skólinn sem ég nem við, búinn að koma upp stúdíói í samvinnu við Red Bull Music Academy og erum við nokkrir nemendur úr skólanum þar að vinna internship vinnu, sem er skilda fyrir námið. Það er drullufínt alveg, maður kynnist nýju og skemmtilegu fólki úr “bransanum” í hverri viku og er að vinna við það sem maður er að læra. Gúddsjitt.
Annars kíkti ég á Rock Werchter mússíkhátíðina í Belgíu í byrjun júlí. Þær Þóranna og María kíktu í heimsókn til mín og komu með á hátíðina auk fjölda annarra Íslendinga. Við vorum alveg 12-15 klakabúar saman í hóp á tjaldsvæðinu, þekktumst reyndar ekki nærri öll fyrir en kynntumst bara hvoru öðru í leiðinni.
Hátíðin sjálf var stórkostleg og þær hljómsveitir sem stóðu upp úr voru meðal annars Metallica, Coldplay, Kings of Leon, Fleet Foxes, Bloc Party, Oasis, Saesick Steve og Elbow svo eitthvað sé nefnt. Emiliana Torrini var þarna líka með sitt show, sem var alveg frábært. Hún er ansi efnilegur artisti verð ég að segja og er greinilega að hasla sér völl almennilega á erlendri grundu, enda fékk hún svakalegar undirtekktir og virtust flestir þekkja efnið hennar vel.
En eins og ég sagði, þá er ég staddur á flugvellinum í augnablikinu og er á leiðinni heim í rúmlega þriggja vikna sumarfrí. Við fáum þrjár vikur í sumar, miðað við þær tvær vikur sem við fáum yfirleitt í sumar/jólafrí. Þessi aukavika kemur sér asskoti vel þar sem hún bætist við strax eftir Þjóðhátíðina. Annars hefði ég þurft að rjúka beint aftur út strax eftir Þjóðhátíð eins og í fyrra, sem var alveg ferlegt! Svo þetta verður án efa ærlegt sumarfrí!
Jæja, ég læt þetta duga í bili og lofa nú að láta heyra í mér hérna eitthvað oftar en með hálfsárs millibili í framtíðinni! Ég er með tónlistargetraun í bígerð og eitthvað annað skemmtilegt, svo fylgist grannt með málum hér á næstu vikum og mánuðum. Ég lofa meira lífi hér en verið hefur.
Hafið það annasr bara gott og við sjáumst í Eyjum á komandi vikum!