A muppet death metal special

Hættulegar hjartalaga partíblöðrur

Ég hélt upp á afmæið mitt um helgina, sem var virkilega skemmtilegt og þakka ég þeim sem mættu kærlega fyrir mig. Þetta var alveg ótrúlega gaman. Ég hef ekki haldið formlega upp á afmælið mitt, með veislu og öllu tilheyrandi, síðan ég var 16 ára og bauð nokkrum vinum mínum heim í pizzupartí. Heil 14 ár liðin síðan þá, svo það var alveg kominn tími á þetta. Veisluna hélt ég á Conero, fyrir ofan Café María, og þar skemmtum við okkur, vel valinn og góðmennur hópur fram eftir, þangað til við kíktum yfir í Kiwanis, þar sem Susarar héldu sitt ball. Gott kvöld í flesta alla staði myndi ég segja, fyrir utan blöðruatvikið svokallaða.

Þannig var að ég var að blása upp rauða, hjartalaga blöðru í mestu rólegheitum. Ég var búinn að blása ágætlega í hana, en þó ekki það mikið að hún ætti að springa. En það gerði hún, með miklum kvelli og beint upp við augað á mér. Ég sá þess vegna aðeins hálfa sjón það sem eftir lifið kvölds og augað er ekki ennþá búið að ná sér að fullu. ég sé ennþá nokkuð þokukennt út um vinstra augað auk þess sem ég er frekar aumur í kringum það og á erfitt með að fókusera á hluti nálægt mér án þess að finna svolítið til. En þetta ætti nú að jafna sig á nokkrum dögum. Ef ekki, þá verð ég að kíkja til læknis og athuga hvort eitthvað sé hægt að gera í þessu.

En það fylgir þessu nokkuð merkileg hliðarsaga. Ég talaði við vinkonu mína í gær sem hafði verið í annarri afmælisveislu þetta sama kvöld í Reykjavík. Þar kom alveg eins atvik fyrir vinkonu hennar, sem hafði verið að blása upp nákvæmlega eins rauða, hjartalaga blöðru! Hún slapp reyndar betur en ég, þar sem blaðran sprakk upp við kinnina á henni, en hún var nú samt svolítið aum og skelkuð eftir þetta. Þetta getur ekki verið tilviljun!

Þannig að ég bið ykkur bara um að passa ykkur á rauðum, hjartalaga blöðrum í framtíðinni. Greinilega gölluð vara þarna á ferð.

Frí

Jæja, komiði nú öll sömul margblessuð og sæl. Þá er maður mættur heim á klakann á nýjan leik og nú verður loksins tekið almennilegt stopp á þetta. Fyrra árinu í skólanum er lokið og það seinna byrjar ekki aftur hjá mér fyrr en um miðjan nóvember, svo maður getur þá notið þess að vera hér í heimahögum í rúma tvo mánuði. Ekkert nema gott um það að segja.

Annars gekk fyrsta árið hjá mér bara alveg ljómandi vel. Fékk einkunnir í hendurnar í gær og lokaeinkunnin mín var 80, sem var næsthæsta einkunnin í bekknum. Svo ég get ekki verið annað en sáttur með það. Þannig að núna er maður kominn með diplómu í hljóðverkfræði. Næsta skref er að taka BA gráðuna, sem er eitt ár til viðbótar, einnig í heilsársnámi eins og fyrra árið var, sem þýðir að ég fæ eingöngu fjórar frívikur frá nóvember á þessu ári fram í nóvember á næsta ári. Dúndur.

En hvað er annars að frétta? Heimskuleg spurning að spyrja að á bloggi, finnst ykkur ekki? Ég er hress. Hress sem fress. Kátur sem slátur. Í stuði með guði. Glaður sem… maður. You get the point.

Ég fann loksins nýja íbúð í Amsterdam eftir töluverða leit. Það er algjör hausverkur að leita sér að húsnæði þarna ytra, svo það var gríðarlega gott að ljúka því af áður en ég fór heim í frí. Það hefði verið tvöfaldur hausverkur að þurfa að leita að einhverju héðan frá Íslandi. En ég verð sem sagt með tvo meðleigjendur með mér næsta árið. Annar gaurinn er nýbyrjaður í skólanum á sömu braut og ég og verður þar næsta árið. Hinn dúddinn er Íslendingur að uppruna en hefur búið í Amsterdam síðan hann var þriggja ára gamall. En hann hefur haldið íslenskunni við í öll þessi ár og kann því bæði tungumálin reiðbrennandi. Það verður munur að búa með einhverjum sem kann inn á allt þarna, þekki samfélagið inn og út og getur upplýst mann um eitt og annað forvitnilegt. Það mun gefa dvölinni þarna úti aðra vídd.

Jæja, ég ætla að henda mér í rúmið mitt góða. Hafið það gott.