Hollendingar

Það er ýmislegt í fari Hollendinga sem við Íslendingar erum ekki vanir og þykir jafnvel erfitt að venjast. Byrjum á hártískunni. Ykkur þykir það kannski hljóma yfirborðskennt eða grunnhyggið af mér að setja út á hártísku Hollendinga, en það verður bara ekki hjá því komist. Hollendingar klippa sig og greiða á frekar asnalegan hátt (og hér nota ég orðið “asnalega” með tilliti til þess sem ég er vanur sjálfur sem Íslendingur). Krulluhærðir menn eru margir hér í landi og láta þeir iðulega hár sitt vaxa vel frá rót og ekki þykir verra að hafa það svolítið styttra að framan en aftan. Síðan bæta þeir geli og froðu og öðrum stífiefnum í hárið svo það standi vel út í loftið og líti svolítið “wild” út. Fyrir vikið lítur hárið út fyrir að það gæti auðveldlega brotnað við vægustu viðkomu, svona svipað og viðkvæm grýlukerti. Dirk Kuyt, knattspyrnumaður hjá Liverpool (sjá mynd) er t.d. skýrt dæmi um þessa tísku. Nú, þeir sem ekki eru krulluhærðir láta nægja að vatnsgreiða allt saman afturábak, sumum finnst voða flott að vera með brodda (því hærri og hættulegri brodda, því betra) og enn aðrir svo gott sem krúnuraka sig, en skilja síðan makka eftir aftan á hausnum; og setja svo jafnvel permanent í hnakkamakkann.

Hollendingum finnst greinilega gaman að hlusta á mússík hvert sem þeir fara og er mjög algengt að sjá fólk með heyrnatól og einhverskonar MP3 spilara. En það virðist ekki vera nóg fyrir fólkið úr “ghettoinu” að nota heyrnatól (og n.b., þetta einskorðast nánast eingöngu við þeldökka og fátæklega unglinga (með fullri virðingu fyrir þeim)). Þeir taka með sér síma sína hvert sem þeir fara og spila mússíkina í gegnum hræðilega lélegan hátalara símans svo allir í kring megi heyra hversu frábæra mússík þeir eru að hlusta á (oftast hip-hop og/eða rapp tónlist). Þeir halda kannski að þeir séu að veita einhvers konar þjónustu með þessu. En ég get sagt ykkur að það er alveg hroðalega pirrandi að þurfa að sitja nálægt einhverjum í strætó í lengri eða styttri tíma sem er að hlusta á mússík í gegnum símahátalarann sinn. Jafnvel þótt þetta væri mússík sem ég hefði gaman af, þá er ekki gaman að hlusta á hana í þessum gæðum.

Í Hollandi er mikið um hundahald. Það eru örugglega fleiri hundar hérna heldur en fuglar. Og þeir koma í öllum stærðum og gerðum. Ég er mikill hundaunnandi svo þetta fer auðvitað ekkert í taugarnar á mér, en ég get ímyndað mér að fólk með hundafóbíu á ekkert sérstaklega upp á pallborðið í þessu landi. En hundarnir fylgja líka fólkinu hvert sem er. Þeir mega fylgja eigendum sínum inn í strætó, inn á skyndibitastaði, inn í verslanir og jafnvel í skólann! Já, það er einn kennari í skólanum hjá okkur sem ég hef séð taka hundinn sinn með sér í tíma. Hann hefur reyndar aldrei kennt mér en hann var að kenna í stofunni við hliðina á minni kennslustofu um daginn. Ég leit inn um gluggann á kennslustofunni og þar starði hvutti á móti mér. Gaman af þessu.

Það er ýmislegt annað sem mér dettur í hug sem munar á Hollendingum og Íslendingum, svo kannski kemur seinni hluti af þessum pistli seinna meir.

Tilnefndur

Jæja, er ekki viturlegra að skella einhverju hingað inn fyrst maður var að fá tilnefningu sem bloggari ársins hjá Slingernum. Ég vann þessi verðlaun fyrir tveimur árum en missti svo titilinn í fyrra eftir hatramma baráttu við hann Borgþór. Boggi var víst kominn með kosningastjóra í málið og var með tvo menn í vinnu hjá sér á fullum launum við það að safna handa honum atkvæðum með ýmsum bellibrögðum. Þokkalegur “sigur” það. Mér sýnist á öllu það sama vera upp á teningnum hjá honum Tryggva þett árið. En ég ætla nú bara að gera þetta á gamla góða og heiðarlega mátann í ár og bendi ykkur því bara á að vafra yfir á Slinger.tk og veita mér ykkar atkvæði. Nú, ef ykkur finnst einhver annar eiga atkvæðið meira skilið þá er ykkur að sjálfsögðu frjálst að kasta atkvæði ykkar á glæ. Ykkar er valið.

En hvað er annars að frétta? Ég hef heyrt ófáar vælurnar af heilmiklum snjóþunga heiman af Klakanum. Ég get ekki sagt að ég sakni snjósins. Og hér hefur ekkert snjóað. Það var svona alveg á mörkunum að snjóa áður en ég fór héðan heim um jólin, en eftir að ég sneri til baka hefur hitastigið ekki einusinni droppað undir 6° á celcius. Stundum hefur þetta meira að segja farið upp í 12-13°, sem er nú ekki slæmt. En það er samt voðalega hvasst hérna (alveg þolanlega samt… ekkert eins og heima) og það rignir svolítið með rokinu, en það er auðvitað mikið betra en að klofa snjóinn upp í mitti. Megi snjóleysið lengi lifa meðan dvöl minni hér heldur áfram!

Vona að allir hafi troðið sig út af sprengimat í gær og bollum daginn þar á undan. Mikið langaði mig í saltkjöt og baunasúpu í gærkvöldi. Ég get alveg lifað án bollanna, en sprengidagsmaturinn þykir mér alveg ómissandi. En hann er ekki boðstólnum hér, enda halda Niðurlendingar ekki upp á sprengingar. Ojæja, maður getur svo sem nagað þetta Hollendingafóður á meðan, þar til kemur að þarnæsta sprengidegi.

Ég held að Bing Crosby sé löngu búinn í jólafríi og farinn að syngja nýja söngva um skammdegisþunglyndi og vetrarhörku. Við skulum skipta honum út og fá inn nýtt lag. Hljómsveitin The Coral gaf út nýja plötu í ágúst í fyrra, sem fór algjörlega framhjá mér þar til fyrir nokkrum vikum síðan. Sú uppgötvun vakti upp hjá mér mikla gleði, enda mikil snilldargrúbba hér á ferð og ávalt fagnaðarefni þegar svona skemmtilegar hljómsveitir gefa út plötur. Lagið sem ég ætla að bjóða upp á heitir Put the Sun Back og er einmitt af þessari fínu plötu, Roots & Echoes.

Gott í bili. Það held ég nú. En ekki gleyma að gefa mér stig á Slinger.tk.