Holland á döfinni

Þá er bara alveg að koma að þessu, tveir tímar þar til ég fer í Herjólf og svo er flogið út til Eindhoven kl. 7 í fyrramálið. Þetta er frekar skrýtin upplifun; ég er búinn að vera ætla að gera þetta í fimm ár, með öllum þeim áhyggjum og efasemdum sem svo langur tími hefur í för með sér, en núna er stundin bara allt í einu að renna upp. Ég held ég átti mig ekki fullkomlega á þessu fyrr en ég er kominn út og kominn í einhverja smá rútínu.

Síðustu dagar hafa líka verið undarlegir hjá mér. Ég er búinn að ganga í gegnum mikinn tilfinninga skala, frá því að vera áhyggjufullur og kvíðinn og upp í að vera fullur tilhlökkunar og bjartsýni. En er það ekki bara gangur málsins í þessu? Það sem olli mestum kvíða hjá mér voru húsnæðismál en það er víst búið að redda því til bráðabirgða. Fáum að leigja hús sem er til sölu og er mjög nálægt skólanum, en ef það selst allt í einu þá verðum við líka að vera fljótir að koma okkur út. Svo við verðum að leita að einhverju varanlegra á meðan við erum í þessu húsi.

Ég er svo alltaf samur við mig þegar ég þarf að fara pakka niður. Bíð alltaf með þetta fram á allra síðustu stundu og er fyrir vikið alltaf með það aftan í hausnum að ég sé að gleyma einhverju mikilvægu. En ég held að pökkunin hafi samt gengið alveg bærilega í nótt, var að til að verða hálf fimm að pakka.

Ég frétti það líka í gær að við fáum tvær vikur í jólafrí og tvær vikur í sumarfrí. Það er ekki meira en það, 4 vikur í frí á ári, enda hlýtur prógramið að vera stíft þegar maður er að taka BA gráðu á tveimur árum. En það vill svo skemmtilega til að sumarfríið hittir akkúrat á síðustu vikuna í júlí og fyrstu vikuna í ágúst, svo maður nær allavega næstu Þjóðhátíð. Sem er gríðarlega gott!

Jæja, nóg af þessu í bili. Ætla fara drulla mér að leggja lokahönd á pökkunina og skunda um húsið í leit að einhverju sem ég gæti mögulega verið að gleyma. Ég læt svo heyra í mér frá Amsterdam um leið og ég get.

Annars sjáumst við bara um jólin. Bless á meðan!

Tuttugu og níu

Jæja, þá lifa ekki nema 366 dagar af þrítugsaldrinum hjá mér. Næsta ár er hlaupár svo ég fæ einn auka dag áður en fertugsaldurinn færist yfir. Ég verð kominn á fertugsaldurinn eftir eitt ár! Ég sagði þetta upphátt í fyrsta skiptið fyrir svona mánuði síðan og þetta sló mig svolítið. “Fertugsaldur” er orð sem hljómar ekki vel, ekki fyrir mann á þrítugsaldri allavega. Mér líður ennþá eins og ég sé bara rétt kominn á þrítugsaldurinn.

En aldurinn er auðvitað bara afstæður; andlegur aldur a.m.k. Annars eru líkamleg einkenni aldursins alveg farin að láta á sér kræla – hárið er orðið allískyggilega þunnt, að aftan allavega og það er farinn að færast grámi í vangana. Andiltið er ekki eins unglegt og það var áður, það hef ég verið að uppgötva meira og meira er ég fer í gegnum gamlar myndir. Svo er eitt og annað sem segir mér að ég sé ekkert unglamb ennþá, eins og hnén á mér, bakið og andlega og líkamleg líðan eftir gott fyllirí. En ég er ekkert að væla, þetta er eðlilegt og maður tekur þessu eins og öllu örðu. Eins og ég sagði, þá líður mér ekki deginum eldra en mig langar til að vera og meðan staðan er þannig þá er ég í góðum málum. Ég ræð því alveg sjálfur hversu “gamall” ég er í raun og veru.

En kíkjum aðeins á vikkípedía og skoðum þessa merkilegu tölu, tuttugu og níu:

• 29 er tíunda prímtalan (ég gæti talið upp ýmsa fleiri stærðfræðilega fróðleiksmola um töluna, eins og t.d. að talan er svo kölluð “Markov tala” og birtist í lausnunum við x2 + y2 + z2 = 3xyz: {2, 5, 29}, {2, 29, 169}, {5, 29, 433}, {29, 169, 14701}, o.s.frv. En ég vil að fólk haldi áfram að lesa bloggið mitt.)

• 29 er fjöldi beina í höfuðkúpu mannskepnunnar.

• Það eru 29 dagar í febrúar á hlaupári. Næsta ár verður einmitt hlaupár, meðan ég er 29 ára. Afar skemmtileg tilviljun. Eða er þetta kannski engin tilviljun?

• 29 er fjöldi bókstafa í tyrkneska, finnska, færeyska og norska stafrófinu.

• 29 er hæsti mögulegi stigafjöldi á hendi í kribbu.

• 29 er fjöldi ára sem það tekur Satúrnus að ferðast einn hring í kringum sólina.

• Í Kaliforníu fylki í Bandaríkjunum er bær sem heitir Twentynine Palms, eða Tuttugu og Níu Pálmar á íslensku. Maður ætti kannski að fara í pílagrímsferð?

Ansi merkileg tala, finnst ykkur ekki?

Latex-hanskar og sleipiefni í miðborginni

Já, ég kíkti til Reykjavíkur á Menningarnótt um helgina (og tók nokkrar myndir í leiðinni). Langt síðan ég hef farið í almennilega skemmtiferð til Reykjavíkur, bara ekki síðan í mars, svo þetta var orðið vel tímabært. Eins og mér finnst þessi borg óaðlaðandi svona yfirleitt, þá er samt óneitanlega gaman að taka smá djamm í höfuðborginni allavega 2-3 á ári. Föstudagurinn var samt eiginlega skemmtilegri heldur en Menningarnóttin sjálf fannst mér, þótt laugardagskvöldið hafi nú líka verið alveg fjandi skemmtilegt. Föstudagskvöldið endaði í svolítið óvæntu djammi, eftir keilu og annan álíka smáborgarahátt. Eftir það var kíkt á Dr. Spock á Gauknum og svo haldið á vit ævintýranna, sem endaði með stórskemmtilegu djammi og heldur skemmtilegri heimferð. Heimferðin tók vel á annan klukkutímann og innihélt m.a. latex-hanska og sleipiefni sem við keyptum í 10-11. Þið megið ímynda ykkur hvernig það ævintýri gekk fyrir sig.

Dr. Spock voru auðvitað góðir, eins og þeim er von og vísa, en það voru hins vegar tónleikarnir sem ég sá á laugardeginum sem stóðu upp úr. Þá fór ég og sá Jagúar spila á nýja staðnum fyrir aftan Gaukinn, Organ. Ástþór hafði keypt nýja diskinn með þeim á föstudeginum, sem var það fyrsta sem ég frétti af þessum disk. Svo ég leitaði að tónleikum með þeim eins og ég gat og var loks tilkynnt að þeir yrðu þarna á Organ eftir miðnættið á laugardeginum. Og þvílík og önnur eins snilld! Ég held það finnist bara ekki skemmtilegra live-band á Íslandi heldur en Jagúar. Þeir hafa allt; spilamennskan er framúrskarandi, þéttleikinn hjá þeim er engu líkur og þeir hafa svo ofsalega gaman af því sem þeir eru að gera, nokkuð sem skín gjörsamlega í gegn upp á sviði hjá þeim. Svo sakar auðvitað ekki að tónlistin er alveg strókostlega hjá þeim líka, alveg brakandi hresst og skemmtilegt fönk í hæsta gæðaflokki. Mæli eindregið með að þið farið á næstu Jagúar tónleika sem þið sjáið auglýsta. Þetta er í þriðja skiptið sem ég sé þá á einhverjum 7 árum og ég bíð alltaf spenntur eftir næsta tækifæri til að sjá þá á sviði.

Lag vikunnar er af nýju Jagúar plötunni og heitir Runki Fag.

Þjóðhátíðarmyndir 2007

Já, það er rétt getið, myndir frá Þjóðhátíðinni 2007 eru komnar inn á myndasvæðið hjá mér. Ég held þetta sé bara met, ekki nema ein og hálf vika síðan hátíðin endaði og allar myndirnar komnar upp á myndasvæðið hjá mér. Batnandi mönnum er víst best að lifa!

Alls eru myndirnar 402 þetta árið, örlítið færri en í fyrra (þær voru í kringum 460 í fyrra) en auðvitað engu síðri myndir. Þið smellið bara á stóru myndina hér fyrir neðan til að sjá Þjóðhátíðarmyndaalbúmið 2007.

Svo má auðvitað ekki gleyma myndabandasvæði VKB inn á YouTube, en þangað eru komin rúmlega 30 myndbönd frá Þjóðhátíðinni í ár.

Topp Þjóðhátíð

Nú er akkúrat vika liðin síðan ég lá upp í rúmi, á mánudagseftir-miðdegi, sofandi úr mér þynnkuna eftir hreint stórkostlega Þjóðhátíð. Þjóðhátíðin 2007 fer í bækurnar sem ein sú albesta; fer inn á topp 3 listann með hátíðunum 1998 og 2004, en ég geri ekki upp á milli þeirra. Það er bara ekkert út á þessa hátíð að setja. Það rættist aldeilis úr veðrinu, þrátt fyrir að það hafi ekki skaplegt þarna á fimmtudagskvöldinu fram á föstudagskvöld. En ég lét það ekkert fara í taugarnar á mér. Ég lét veðrið fara í taugarnar á mér í fyrra og það skemmdi helling fyrir mér. En ég lét þetta sem vind um eyru þjóta í ár (pun intended). Umgjörðin hjá okkur félögunum í VKB var líka framúrskarandi í ár. Ljósmyndasýningin í tjaldinu heppnaðist fullkomlega og hékk uppi alla hátíðina (annað en í fyrra), vitinn skartaði sínu fegursta, búningarnir vöktu gríðarlega lukku sem og Þroskaheftið, sem var með besta móti í ár. Það verður erfitt að toppa þetta hefti á næsta ári en undirbúningur og hugmyndavinna fyrir Þroskahefti 2008 er þegar farin af stað.

Annars er bara allt það besta að frétta. Það fer að styttast í að ég flytji út til Amsterdam, ekki nema tvær og hálf vika í þetta… úfff, þetta er allt of fljótt að gerast maður! Það á reyndar ennþá eftir að redda húsnæði en það er einn úr hópnum að fara út í næstu viku til að leysa þau mál, svo vonandi reddast það í tæka tíð.

Um helgina komandi fer ég annars til Reykjavíkur til að vera viðstaddur Menninganótt fjórða árið í röð. Þetta er alltaf jafngaman finnst mér, enda er aldrei leiðinlegt þegar við peyjarnir komum saman og lyftum okkur upp.

Þarnæstu helgi verður svo eitthvað um kveðjupartý, bæði niðrá Café María (þar sem þrír okkar félaganna sem flytjum út erum að vinna) og svo ætlum við hinir félagarnir (VKB kjarninn) líka að halda smá farvel partý. Þannig að maður skiptir þessum kveðjupartýum bróðurlega á milli tveggja daga um þarnæstu helgi. Eintóm gleði.

En snúum okkur næst að lagi vikunnar. Eins og glöggir hafa tekið eftir þá hef ég lítið uppfært það síðustu vikur og verður framhald þessa liðs hér á síðunni með örlítið breyttu sniðið. Ég ætla ekki að keppast við það að uppfæra þetta í hverri viku, ég bara nenni því ekki. Heldur ætla ég að uppfæra þetta þegar ég nenni og þegar ég fæ virkilega góð lög á heilann sem ég vil deila með ykkur. Annað er bara svolítið þvingað finnst mér, að vera kreysta út eitthvað lag í hverri viku bara til að fylla upp í einhvern lið á síðunni. En nafnið “lag vikunnar” heldur sér samt sem áður, til að byrja með allavega.

Lagið sem ég ætla skella inn að þessu sinni er með John Mayer. Ég uppgötvaði John Mayer ekki fyrr en í apríl á þessu ári en samt minnir þetta lag mig óheyrilega mikið á síðasta sumar og atburði þess. Kannski svolítið “sentimental”, en þannig er það nú bara. Lagið er af plötunni Continuum frá árinu 2006 og ber nafnið The Heart of Life. Þetta lag kom sér vel þegar eftir-þjóðhátíðar-þunglyndið heltist yfir mann svona fyrstu dagana eftir hátíðina. Þó hefur andleg heilsa mín oft verið verri en eftir hátíðina í ár.

Hún nálgast…

Jæja krakkar, það er Þjóðhátíð í vændum og það er ekki laust við að maður sé að verða svolítið spenntur! Þetta er búið að vera fljótt að koma, sérstaklega í ljósi þess að maður hefur haft nóg að gera fyrir þessa hátíðina, eins og vanalega. Við bræðurnir í VKB erum að gefa út okkar þriðja Þroskahefti í kvöld, annar árgangur Bóndabruggsins er kominn á markað (áhugasamir hafi samband), Vitinn reis í gær og myndasýningin í tjaldinu verður svo auðvitað á sínum stað á þessu ári eins og undanfarin tvö ár. Allt er þetta að smella saman, ég sótti spjöldin fyrir myndasýninguna í morgun, sótti Bóndabruggið mitt í gær og kíkti svo aðeins á Vitann eftir leikinn í gær, þar sem vita- og hafnarmálanefnd vann hörðum höndum við að koma honum upp. Hann er fallegur að vanda, enda langfallegasta mannvirkið í dalnum ár hvert. Svo í kvöld förum við nokkrir niður í prentsmiðju til Gilla og hjálpum honum að leggja lokahönd á blaðið, brjóta það og hefta og gera það klárt í útburð fyrir kvöldið.

Annars bið ég ykkur bara vel að lifa og hafið það eins gott og þið mögulega getið um helgina, hvar sem þið eruð stödd í heiminum.

Gleðilega Þjóðhátíð!