Dæmigerð íslensk verðálagning

Jæja, þá er ég búinn að fá nýjar bílagræjur í hendurnar, í staðin fyrir þær sem var stolið úr bílnum hjá okkur hérna um daginn. Ég gerði ítarlega leit að nýju tæki, las mig til á fleiri, fleiri stöðum og vóg og mat svona helstu kosti og galla fjölmargra tækja sem ég skoðaði. Á endanum stóð ég uppi með þetta fantafína Pioneer tæki, sem ég fann á Amazon.com. Ég ákvað að nýta tækifærið og biðja hann afa minn um að smygla tækinu inn í landið fyrir mig, fyrst hann var nú á leiðinni hingað. Svo ég lét senda tækið til hans og hann kom með þetta í gær. Svo fór ég með bílinn og nýju græjuna niðrí Geisla í dag og lét þá setja þetta í fyrir mig. Betra að láta fagmenn um svona verk, þó ég hefði nú örugglega getað fikrað mig áfram í þessu hefði mér ekki boðist annar kostur. Betra að vera viss samt og borga smá þjónustugjöld svo þetta sé nú allt saman gert eftir kúnstarinnar reglum.

Allavega, þetta er svo sem ekki merkileg saga, nema fyrir ákveðið atriði sem ég hef ekki ennþá komið inn á – verðið á græjunni. Þegar ég pantaði græjuna af Amazon.com var mér boðið að kaupa iPod tengi með, einskonar pakkatilboð. Ég skelti mér auðvitað á það, lítið millistykki sem ég tengi bara við iPoddinn og svo stjórna honum algjörlega í gegnum bílagræjuna. Mjög sniðugt og virkilega þægilegt. Hvað um það, þessi pakki kostaði, með sendingargjaldi til afa, rétt tæpar 11.000 krónur. Fínn díll, svo ekki sé nú meira sagt.

Ég ákvað í kjölfar þessara reifarakaupa minna að athuga hvort tækið væri einhversstaðar til sölu hérna heima á Íslandi. Ég slæ tiltekin leitarorð inn í Google og viti menn, þetta sama tæki er til sölu hjá Bræðrunum Ormsson. Þar er tækið auglýst á 29.900 krónur og í fyrstu línunni á lýsingu tækisins er tekið fram “Bein tenging við iPod”. Það er ekki tekið fram sem aukabúnaður, svo ég geri ráð fyrir því að þeir séu að selja þessa græju með iPod tenginu, kannski í svipuðum pakka og ég keypti þetta á Amazon. Ég meina, 29.900 krónur er nú ekkert smá verð, svo þetta halut bara að vera saman í pakka.

Þannig að, ég hringi í Bræðurna Ormsson og spyr út í þetta, hvort tengið fylgi ekki alveg örugglega með í þessu auglýsta verði, fyrst þetta er ekki tekið fram sem aukabúnaður. Nei nei, þetta iPod tengi þarf að kaupa sérstaklega á litlar 9.900 krónur! Sem sagt, samtals kostar þessi pakki, sem ég keypti að utan á tæpar 11.000 krónur, heilar 39.800 krónur hérna á Íslandi!

Haldiði að þetta sé nú rugl!? Ég hefði getað keypt þrjá skammta af þessu þarna úti og samt átt afgang af því sem þetta kostar hérna heima! Ég hefði getað pantað þetta að utan og látið senda þetta beint til mín hingað heim, borgað af þessu tolla og skatta og það hefði samt kostað helmingi minna en þetta kostar hérna! Ég er alveg forviða á þessari verðálagningu! iPod tengið, eitt og sér, kostar $20 á Amazon (1.250-1.300 krónur), en kostar síðan 9.900 krónur hérna heima. Hvernig er hægt að láta fólk komast upp með svona rugl?!

Vinstrihandarnotkun

Það er frekar asnalegt fyrir rétthentan mann eins og mig að nota músina með vinstri hendi. Í fyrstu er þetta ekkert ósvipað og að reyna skrifa nafnið sitt með vinstri. En þetta venst furðulega fljótt. Held þetta venjist allavega fljótar en að nota pennann með vinstri. Ég er allavega orðinn mellufær á vinstri höndina sem músarstjórnandi í dag. Það er ekkert voðalegt mál að vafra um í almennri tölvunotkun með vinstri hendinni, en öll nákvæmnisvinna er alveg ómöguleg svona. Maður verður þá bara að hvíla sig á slíkri vinnu rétt um sinn.

Ástæðan fyrir því að ég þarf að nota vinstri er sú að ég er búinn að bræða úr úlnliðnum á hægri hönd. Ég vinn allan daginn fyrir framan tölvuna og mikill hluti frítíma míns fer í það að skanna inn myndir fyrir fólk. Öll þessi tölvunotkun og fínhreyfingarnar sem fylgja myndvinnslunni hafa gert það að verkum að ég hef áorkað ægilegan verk í hægri úlnlið. Þegar ég vaknaði svo á sunnudaginn gat ég varla hreyft á mér hendina. Þetta er verkur sem kemur og fer, hefur verið að plaga mig af og á í 3-4 ár núna, en hann hefur aldrei verið svona slæmur. Ef þetta lagast ekki á næstu 2-3 dögum verð ég að láta lækni kíkja á þetta. Annars á þetta að ganga úr með smá hvíld, léttum æfingum og góðri umönnun. Það er einmitt meiningin á bak við það að skipta yfir í vinstri hönd með músina.

Annars hefur maður heyrt að ef svona löguðu sé ekki sinnt á réttan hátt, þá getur það valdið varanlegum skaða. Vonum bara að það gangi nú ekki svo langt!

Do it!

Það munar ekki um það!

Það er enginn smá hraði maður…

Sumarflensa

Það er nú ekki það sekmmtilegasta að hanga inni á góðum sumardögum með einhverja skíta flensu. En þannig er þessi vika búin að vera meira og minna, búinn að vera hundslappur, með einhverja bullandi pest. Þetta er víst að ganga núna, þekki ýmsa aðra sem hafa lent í þessu og marga hverja mun verr en ég. Ég missti ekki nema einn dag úr vinnu, svo þetta gæti alveg verið verra. En það er samt hundfúlt að geta ekki notið útiverunnar meðan veðrið er sæmilega gott. Frekar að spara þessa veikindadaga þar til að viðrar illa, en maður ræður víst hvenær maður lendir í þessu. Náttúran er óútreiknanlegt fyrirbæri.

En þó maður hangi inni er ekki þar með sagt að maður sé aðgerðarlaus. Ég hef bara verið að vinna í mínum eigin verkefnum heimafyrir á meðan, helst í innskönnun slides mynda. Það kemur sér vel að það skuli vera nóg að gera hjá mér í þeim efnum þessa dagana. Og meðan á innskönnun stendur er maður auðvitað endalaust með mússík við eyrun. Það sem ég hef helst verið að hlusta á þessa dagana er t.d. nýja platan með Samma úr Jagúar. Þvílíkur snillingur þar á ferð og nýja platan hans er algjört gull fyrir þá sem hafa áhuga á fönk-tónlist á annað borð. Söngkona að nafni Feist hefur einnig loðað við hlustir mínar mikið undanfarna daga, kanadísk yngismær með alveg sérstaklega fallega og skemmtilega rödd. Nýja platan hennar, The Reminder, hefur verið að gera góða hluti og ekki af neinni tilviljun; alveg stórfín plata.

En það sem hefur vakið hvað mesta kátínu hjá mér undanfarna daga er tónlistin hans Mason Jennings. Mason er amerískur gítarleikari og lagasmiður, spilar svona þjóðlaga-rokk blöndu einhverja sem hljómar alveg einstaklega vel. Hann hefur gefið út einar 6 breiðskífur en hefur þó aldrei verið á mála hjá stórri plötuútgáfu. Þrátt fyrir það hefur hann vakið þónokkra athygli og hlotið mikið fylgi í heimalandi sínu, sem og víðar um heim. Lag vikunnar er af plötu hans frá árinu 2004, Use Your Voice, og heitir Ulysses.

Í kvöld stendur svo til að bruna út í Klettsvík með peyjunum, slá upp varðeldi og grilla og éta og drekka og spila á gítar og syngja og skemmta sér sem aldrei fyrr. Um að gera að komast aðeins út í guðsgræna náttúruna eftir slenið og viðbjóðinn í vikunni!

Patrick Stewart í Extras

Lausn við myndagátu #16

Alltaf lofa ég því að næsta myndagáta verði erfiðari en sú á undan henni og alltaf mistekst mér það. Þið eruð greinilega bara svona ofboðslega skörp (allavega flest ykkar). Flestir giskuðu rétt í þetta skitpið eða því sem næst rétt. Sum svörin eru svolítið loðin en þau sleppa nú samt flest held ég. Ég náði nú samt að plata einhverja þarna inn á milli og með því er takmarkinu náð. Takmarkið er jú að plata ykkur, eða allavega að láta ykkur hafa fyrir því að giska rétt.

Lausnin er sem sagt þessi:

• Ágiskanir:
  • Arndís – Riffill eða haglabyssa
  • Aron Smári – Pensill
  • Ástþór – Riffill
  • Beggi – Riffil- eða haglabyssuskefti
  • Boggi – Haglabyssuskaft
  • Daði Guðjóns – Leikfangariffill
  • Davíð Egisl – Riffill
  • Einir – Skefti á haglabyssu
  • Haffi Halldórs – Skefti á haglabyssu
  • Helgi Ólafs – Gúmmískotariffill eins og maður keypti á þjóðhátíð í denn
  • Kári Yngva – Byssuskaft
  • Lokesh – Göngustafur
  • Raggi Ben – Byssuskapt á riffli
  • Rósa Gunnars – Haglabyssuskaft
  • Sindri Freyr – Byssuskefti
  • Sóley – Riffill
  • Tóta – “Afa” göngustafur
  • Þórir – Byssuskefti

Aron Smári kom með fyrstur með ágiskun en hann svaraði ekki rétt. Svo ekki vinnur hann þessa umferð. Það var hins vegar Boggi “Bæjó” sem átti kollgátuna fyrstur manna og hlýtur hann því hnossið í þessari umferð. Til hamingju með það, Borgþór.

Svo er það auðvitað bara tónlistargetraun #3 næst. Best að hafa þessar getraunir bara til skiptis.

Vei!

Það var mikið að sólin minnti aðeins á sig!

Nýtt með QOTSA

Nýja platan með Queens of the Stone Age, Era Vulgaris, kemur út í næstu viku. En hún er auðvitað löngu komin á netið, enda geta gagnrýnendur og útvarpsstarfsmenn ekki setið á sér þegar þeir fá prómó-eintök í hendurnar. Þetta er orðið þannig að nánast allar plötur, stórar sem litlar, leka á netið einhverjum vikum fyrir tilsetta útgáfu. Það er spurning hvernig má komast hjá þessu og hvort það sé yfir höfuð hægt. Þetta er a.m.k. eitthvað sem útgefendur berjast hörðum höndum við að koma í veg fyrir en þetta virðist samt alltaf enda í sama pakkanum. Sjálfur sæki ég nú yfirleitt þær plötur sem ég hlakka til að heyra ef þær leka á netið, en mér þykir þetta samt leiðinlegt ástand og vonandi að þetta breytist eitthvað til hins betra í framtíðinni.

Allavega, aftur að nýju QOTSA plötunni. Dúndurgóð plata alveg hreint, ekki þeirra besta plata en hún stendur alveg undir væntingum samt. Það er ekki hægt að ætlast til þess að svona hljómsveitir gefi út epískt meistaraverk í hvert einasta skipti sem þær fara í hljóðver. En þessi plata er engu að síður alveg stórskemmtileg og hressandi svo um munar. Josh Homme slær ekki slöku við frekar en fyrri daginn, þessi maður er snillingur. Hann er riffa-kóngur okkar kynslóðar, eins og James Hetfield í Metallica var á undan honum. Ótrúlegur tónlsitarmaður.

Lag vikunnar er auðvitað af þessari plötu og ber nafnið Misfit Love. Brakandi ferskt og fjörugt rokk sem kemur hreifingu á mjöðmina.

Bílagræjunum stolið

Hún mamma fór upp á land um helgina og tók bílinn með sér. Viti menn, bíllinn er eina helgi í Reykjavík og það er brotist inn í hann! Alveg dæmigert. Voðalegt afbrotabæli er þessi soraborg að verða. En ég veit nú samt ekki hvað vakti fyrir þessum moðhausi sem braust inn í bílinn okkar. Það eina sem hann stal var fronturinn af bílagræjunum… eins og hann hafi eitthvað við hann að gera! Allt annað var látið vera, iPod græja sem sem ég nota til að tengja iPodinn við bílinn, sjónauki, geisladiskar og ýmsilegt annað. Enginn fengur í þessum hlutum greinilega, en fronturinn á bílagræjunni? Þar er sko happahnoss á ferðinni! Andskotans fávitar.

Þessi þjófnaður þjónar þjófnum akkúrat engum tilgangi (nema hann eigi alveg nákvæmlega eins bíltæki og var í bílnum, sem ég ætla að leyfa mér að efast um) og þetta veldur mér mikilli gremju, því frontlaus hef ég lítið við restina af bílagræjunni að gera. Og ef ég vil kaupa mér nýjan front þá kostar hann alveg lágmark 20.000 krónur, sem er meira en nýjar bílagræjur kosta! Hvaða vitleysa er þetta eiginlega? Varahluturinn kostar meira en tækið sjálft! Haldiði að þetta sé nú vitleysa, maður!?

Ojæja, svona er þetta víst bara. Bílaþjófar munu víst alltaf fyrirfinnast og það er víst ekki hægt að ætlast til að þetta sé greindasta fólkið á götunni. En nú vantar mig nýjar bílagræjur. Vona að tryggingarnar nái yfir þetta… það hlýtur bara að vera. En mælir einhver með einhverjum sérstökum græjum?