Talking Heads

Hljómsveitin Talking Heads hefur verið í miklu uppáhaldi hjá mér síðan ég var 18 ára gamall. Það var þá, þegar ég var tiltölulega nýfluttur til Reykjavíkur, að ég og vinur minn, hann Örvar, kíktum í safnarabúð og keyptum okkur sitt hvorn geisladiskinn. Ég man nú ekki hvað ég keypti mér nákvæmlega, einhvern lélegan Johnny Winter safndisk eða eitthvað, en hann keypti sér plötuna Talking Heads: 77 með umræddri hljómsveit. Sjálfur hafði Örvar uppgötvað þessa miklu snillinga í gegnum gamla plötusafn pabba síns. Við töltum síðan heim til mín og bárum saman kaupin, skeltum diskunum í græjurnar og mér varð strax ljóst að geisladiskurinn sem hann hafði keypt væri mun betri en minn. Ég hafði keypt köttinn í sekknum en Örvar lumaði á gersemi, sem átti eftir að sitja í mér um langt skeið.

Eftir þennan afdrifaríka dag hefur Talking Heads verið ein af mínum allra uppáhalds hljómsveitum. David Byrne, söngvari og annar gítarleikari sveitarinnar, er líka algjör snillingur. Hann er af furðulegu kyni, virkilega sérvitur og óvenjulegur náungi í orðins fylgstu merkingu. Hann er alveg rosalegur artí-fartí listamaður, en að sama skapi er hann alveg ofsalega einlægur og laus við alla tilgerðarstæla, eitthvað sem maður getur ekki sagt um marga artí-fartí plebba. Hann er sannur listamaður og það skín ofboðslega í gegnum allt sem hann gerir, hvort sem það er tónlist, kvimyndagerð eða eitthvað annað.

Ég ætla að bjóða upp á tvö lög með þessari sveit. Það fyrra er af plötunni sem ég talaði um áðan, Talking Heads: 77. Þetta varð strax uppáhaldslagið mitt af þessari plötu á sínum tíma og var það sem innprentað í hausinn á mér lengi vel á eftir. Lagið er lokalag plötunnar og heitir Pulled Up. Seinna lagið er svo af hinni stórgóðu plötu Speaking in Tongues frá árinu 1983. Lagið heitir Moon Rocks og skartar hæfileikum þessarar hljómsveitar fullkomlega, argasta fönk í bland við rokk og popp strauma. Bullandi helvítis snilld!

Hugað að sumri

Já, það er deginum ljósara að sumarið er að ganga í garð um þessar mundir. Birtan farin að halda fyrir manni vöku, fuglakórinn mættur til Eyja, náttúran byrjuð að skarta sínu fegursta og það ilmar allt af nýju lífi. Það er eins og bærinn vakni úr hýði í apríl og maí, eftir langa og leiðinlega vetrarmánuði. Ekki það að veturinn hafi verið neitt sérstaklega þungur þetta árið, en vetrinum fylgir skammdegi og óveður sem ekki er öllum til geðs. Síðastliðin ár hefur mér orðið það æ ljósara hvað við búum á yndislegum stað hérna suð-vestur af meginlandinu, eitthvað sem ég tók mun meira sem sjálfsögðum hlut þegar ég var yngri. Hér er best að vera og get ég ekki ímyndað mér að eyða sumrinu annars staðar en á eyjunni björtu.

Ég skellti mér í stutta göngu í gær í þann mund sem sólin var að setjast í alveg ágætisveðri. Ég hafði myndavélina í för með mér og tók nokkrar myndir af sólarlaginu og tilþrifamiklu skýjafari.

Hér eru tvær góðar:

Svo fer að styttast í fyrsta alvöru sumarboðann, hinn árlega aðalfund Bræðrafélagsins VKB, en fundurinn er núna næstkomandi laugardag. Það spáir reyndar ekkert allt of góðu veðri yfir helgina, en maður vonar bara það besta. Það er alltaf skemmtilegra að skemmta sér í góðu veðri.

Brasilljón

Donald Rumsfeld is giving the president his daily briefing. He concludes by saying: "Yesterday, 3 Brazilian soldiers were killed in Iraq."

"OH NO!" the President exclaims. "That’s terrible!"

His staff sits stunned at this display of emotion, nervously watching as the President sits, head in hands.

Finally, the President looks up and asks, "How many is a brazillion?"

Þrjú upphrópunarmerki

Frá undirheimum Bandaríkjanna kemur hljómsveit sem ber hið undarlega nafn !!! (oftast borði fram “chk chk chk”). Ég hef nokkuð lengi vitað af þessari hljómsveit en hef aldrei nema rétt snert á efninu þeirra og ekki gefið mér tíma til að kynnast þeim almennileg, enda er þetta á köflum frekar tormelt og frekar illaðgengileg mússík. Ég heyrði fyrst um þá eftir að hafa lesið um að John Frusicante hefði séð þá á tónleikum og í kjölfarið boðið þeim að túra með Red Hot Chili Peppers um Bretlandseyjar snemma árs 2006. En eins og ég segi, þá komst ég aldrei alemmennilega inn í tónlistina þeirra… fyrr en núna.

Í marsmánuði á þessu ári gaf sveitin út sína þriðju breiðskífu, sem ber nafnið Myth Takes. Þetta er að mínu mati vafalítið þeirra besta stykki til þessa og sú plata sem varð þess valdandi að hinar plöturnar urðu mér mun aðgengilegri. Maður dettur vel inn í þessa plötu og fyrir vikið á maður mun auðveldara með að meðtaka eldra efnið þeirra… maður "skilur" það betur. Ég er nú samt ekki hrifinn af öllu efninu þeirra, en það sem er gott er líka virkilega gott.

Það sem einkennir tónlsit þeirra er þetta einstaka grúv sem hljómsveitin nær að galdra fram með þétt ofnu og margslungnu samspili trommu- og bassaleikara. Ofan á það bætast svo ýmis lög af hinu og þessu, fönkí gítar, allskonar slagverk og ýmsir rafgerflar. Útkoman er eiginlegt maníugrúv með fönk og diskó ívafi. Það er voðalega erfitt að lýsa þessu í orðum svo ég býð ykkur bara upp á tvö lög hér til hlustunar. Lögin heita Hello? Is This Thing On? (af plötunni Louden Up Now frá 2004) og Yadnus (af þeirra nýjustu plötu). Þetta er tónlist sem best er að hlusta á í heddfónum og með hátt stillt.

Geggjað.

Húrra!

Nýtt lag með Smashing Pumpkins er komið í umferð og ber nafnið Tarantula. Þetta er af gamla skólanum, klassískur Smashing Pumpkins fílingur í þessu.

Fullorðins!

Þannig var það þá

Þetta var einu sinni uppáhalds lagið mitt, þegar ég var 10 ára gamall. Ég man þegar ég og vinur minn, hann Arnar Valgeir, hringdum í Rás 2 og báðum um þetta sem óskalag. Við þurftum að bíða í rúman klukkutíma áður en lagið var loksins spilað og sátum við límdir við viðtækið allan tímann sem við biðum. Þegar lagið hljómaði svo loksins tóku sko við gríðarleg fagnaðarlæti í tveimur litlum peyjum, hoppandi og hlæjandi og syngjandi með. Ahhh, those were the days!

Lausnir við tónlistargetraun #2

Þessi getraun var greinilega ekki eins erfið og ég hélt og var þáttakan eftir því, sem sagt mun betri en síðast. Alls bárust mér 9 ágiskanir frá 11 aðilum sem er mun betra en þeir fjórir sem tóku þátt í þessu síðast. Nú voru það bæði hópar og einstaklingar sem veltu fyrir sér getrauninni og sendu mér svör, 7 einstaklingar og 2 tveggja manna hópar. Um að gera að gera þetta með einhverjum öðrum ef maður vill einhverja hjálp.

Keppendurnir voru þessir:

• - Arndís Óks
• - Ástþór
• - Boggi & Hannes
• - Daði Guðjóns
• - Helgja Björk
• - Jón Helgi
• - Jóna Heiða
• - Rósa Gunnars & Hildur Sævalds
• - Stefán Braga

Og hér koma svörin:

#1 – Oasis – Stand By Me
Það giskuðu allir á Oasis hérna, en aðeins voru fjórir með lagið rétt. Fólk hélt ýmist að þetta væri kannski Champagne Supernova, Live Forever eða Maybe og kannski voru það nú líka bara ágiskanir út í loftið, því eins og Ástþór sagði í sínu svari: „Oasis – Þetta hljómar allt eins!“. Svo Ástþór kastaði frá sér tveimur stigum þarna með því að giska ekki einu sinni.

#2 – Radiohead – Morning Bell
Átta manns giskuðu á Radiohead (Helga var sú eina sem var ekki með það á hreinu) og 6 þeirra gátu rétt með Morning Bell.

#3 – David Bowie – Ashes to Ashes
Það voru allir með þennan meistara og lag hans á hreinu , nema Ástþór, en hann hélt þetta væru New Order með lagið Don‘t Stop the Dance. Ekki vitlaus ágiskun þar, en hún var nú samt fjarri lagi.

#4 – Travis – Writing to Reach You
Travis vissu flestir (nema Rósa og Hildur sem giskuðu á Red Hot Chili Peppers eða Queens of the Stone Age) en lagið flæktist fyrir sumum, en fjórir voru þó með það rétt.

#5 – Thin Lizzy – Whisky in the Jar
Það vissu allir að þetta væri Viskí í Krúsinni og það voru allir með puttann á Thin Lizzy, nema hún Helga sem skilaði auðu í flytjanda hlutann hér.

#6 – Stereophonics – Mr. Writer
Þeir sem vissu að þetta væru Stereophonics vissu undantekningarlaust líka hvaða lag þetta var með þeim. Allir nema Arndís, Stebbi, Jón Helgi og Helga Björk höfðu þetta rétt.

#7 – Pearl Jam – Black
Allir nema Arndís vissu að þetta væru Pearl Jam. Fimm manns voru einnig með lagið á hreinu.

#8 – The Knack – My Sharona
Þetta var auðvitað einslagsundrið My Sharona með The Knack, ekki með The Ramones eins og Boggi og Hannes héldu. Fimm manns með þetta á hreinu.

#9 – Stevie Wonder – Sir Duke
Allir með Stevie Wonder á hreinu, 8 manns með lagið.

#10 – Grafík – Þúsund Sinnum Segðu Já
Eins voru allir með þetta á hreinu, nema á einum stað var giskað á Síðan Skein Sól. En lagið þekktu allir.

Úrslit:

• 1. Jóna Heiða – 28
• 2. Jón Helgi – 27
• 3.-4. Rósa Gunnars & Hildur Sævalds og Stefán Braga – 25
• 5. Boggi & Hannes – 24
• 6. Ástþór – 23
• 7. Daði Guðjóns – 21
• 8. Arndís Ósk – 19
• 9. Helga Björk – 11

Þar hafið þið það, Jóna Heiða sigrar og hlýtur titilinn Tónlistargetraunarmeistari annarar umferðar á AndriHugo.com. Ekki amalegur titill það! Til hamingju með það, Jóna.

Annars er ég strax byrjaður að raða upp í næstu tónlistargetraun og hún verðu heldur þyngri en þessar tvær síðustu. Hún verðu eitthvað strembnari og mun reyna meira á þolrifin. En það er líka miklu skemmtilegra.

Nýtt upphaf

Jæja góðir hálsar, þá er maður loooooksins laus undan heljartökum Blogger.com. Ég er lengi, lengi, lengi búinn að ætla mér að skipta yfir í annað kerfi, kerfi sem er hýst á mínu eigin léni en það hefur tekið lengri tíma en ætla mætti. Það er bara alveg óþolandi stundum að þurfa að reiða sig á Bloggerinn. Þetta er svo sem ágætis kerfi, en það er bara allt of óstöðugt og leiðinlegt á köflum. Svo nú hef ég loksins skipt yfir í nýtt og betra umhverfi og er bloggsíða mín núna keyrð á hinu fantafína b2evolution kerfi.

Vonandi komið þið ekki til með að sakna gömlu síðunnar um of. Ég var nú alltaf mjög hrifinn af henni, en róttækum aðgerðum fylgja róttækar breytingar svo ég varð að gjöra svo vel og breyta öllu til að aðlagast nýja kerfinu.

Þetta er mikið betra svona og býður upp á mikið fleiri möguleika en gamla kerfið. Eins og er þá er síðan berstrípuð og frekar innihaldslaus. Ég setti inn 7 síðustu pósta af gamla kerfinu til að fylla upp í hérna til að byrja með, en þetta kemur allt saman með kalda vatninu. Ég mun vinna í útlistbreytingum og innihaldsuppfærslum hérna næstu daga og vikur og fyrr en varir verður allt komið á blússandi siglingu aftur.

Veriði sæl að sinni.

George Carlin er snillingur

Tónlistargetraun #2

Þá er komið að hinni margumspurðu tónlistargetraun #2. Hef fengið þónokkrar beiðnir um að koma með aðra getraun sem fyrst, sem mér þykir nú skrýtið miðað við hvað þátttakan var slök síðast. En við vonum bara að hún verði betri í þetta sinn, vona að fólk þori allavega að giska þótt það sé ekkert endilega með svörin alveg 100% á hreinu. Það borgar sig alltaf að giska allavega.

Getraunin samanstendur af brotum úr 10 lögum sem ég hef klippt saman. Í brotunum eru engir textar, aðeins laglínur, sóló og melódíur sem ættu að kveikja á perunni hjá ykkur. Ég held að þessi getraun sé kannski í við erfiðari en síðast, en þó veit ég ekki. Það er svolítið erfitt að dæma það þegar maður situr í dómarastólnum. En ég reyndi allavega að hafa lög þarna sem allflestir ef ekki allir ættu að kannast við, en þið verðið kannski að leggja höfuðið örlítið meira í bleyti yfir sumum lögum þarna heldur en öðrum.

Stigagjöfinni er þannig háttað (ATH! Breytt stigagjöf frá því síðast):

Réttur flytjandi = 1 stig
Rétt nafn á lagi = 1 stig
Réttur flytjandi og rétt nafn á lagi = 3 stig

Mest er hægt að fá 30 stig í heild fyrir að giska rétt á alla flytjendur og heiti allra laga.

Getraunina má nálgast með því að smella hér.

Svör berist svo til mín á MSN eða í gegnum e-mail (hvoru tveggja má nálgast hægra megin á síðunni). Vinsamlegast svarið ekki í comentakerfið!