Oh, the madness!!

Götur Vestmannaeyja eru ekki greiðfærar lengur fyrir krökkum! Þessi börn eru allsstaðar og greinilegt að þau hafa EKKERT betra að gera en að slæpast bara meðan lærimeistrar þeirra neita að vinna. Er ekki hægt að finna eitthvað fyrir þessi börn að gera? Það er varla hægt að fara í bakaríið lengur fyrir örtröð. Litlir jafnt sem stórir skrípalingar hlaupandi út um allt gargandi hvort á annað, kallandi á eftir gangandi vegfarendum, bendandi og flissandi og ég veit ekki hvað. Maður hættir sér varla út lengur. Þau eru allstaðar þessi börn. Þau hafa undirlagt eyjuna og bera ekki virðingu fyrir einu eða neinu. Þetta minnir mig svolítið á Simpsons atriðið þegar Maggie fer á barnaheimi og þau sleppa úr prísundum sínum (muniði eftir því). En það er allavega líf í bænum, aldrei dauð mínúta meðan þessi börn leika lausum hala. En hvenær ætli þetta taki enda? Skoðannaágreiningur samningsaðila er víst svo mikill að það lítur ekki út fyrir að þetta leysist í bráð, ef þá nokkurn tíman bara. Og hvernig er þetta eiginlega í Reykjavík? Ég get svo sem alveg skilið að foreldrar geti látið krakkana leika lausum hala hér, meira eða minna áhyggjulaust, þar sem Eyjan er liggur við einn stór leikvöllur hvort eð er. En hvað gera þau í Reykjavík sem eiga grunnskólabörn? Ég myndi allavega ekki vilja vera starfsmaður í Kringlunni! Börn gera mig órólegan og koma mér úr jafnvægi.

John Frusciante var að gefa út þriðju sólóplötu sína á árinu fyrr í þessum mánðu. Einnig hefur hann gefið út plötu með sideprojectinu sínu Ataxia og svo gáfu Red Hot Chili Peppers út tónleikadisk á árinu. Hann er einmitt gítarleikari þeirra. Svo það eru komnar út 5 plötur sem hann á hlut í á þessu ári og enn eru 3 óútkomnar! Þetta kallar maður dugnað! Reyndar er þetta bara fjögurra laga EP plata sem kom út núna 15. september, DC EP, en samt … Það þarf engum að segja að þessi maður er ofvirku tónlistarmaður. Hann gerir nánst ekkert annað en að hlusta á, spila og taka upp tónlist allan daginn. Líf hans gengur bara alfarið út á þetta. Mikið væri gaman að eiga múltímilljónir og geta leift sér þetta. Leift sér að gera allt sem manni langar til að gera, allan daginn, alla daga. Allavega, lag vikunnar er fyrsta lagið af DC EP og heitir Dissolve. Hann er alltaf að prófa eitthvað nýtt á hverri plötu, þreyfa fyrir sér með ýmsum upptökuaðferðum, prófa ný hljóðfæri og hljóðgerfla, nýjar tónlistasefnur (þó yfirleitt innan sama rammans) og þess vegna eru allar þessar plötur fremur ólíkar. Þær stefna hver í sína áttina og sýna allar nýjar hliðar á manninum. Mæli eindregið með að þið reynið að kynnast þessum manni frekar.

Ég er búinn að vera drepast í úlnliðnum í rúmlega viku. Þetta er eitthvað sem hefur verið að koma og fara síðan í vor en náði nú algjöru hámarki núna í síðustu viku og um helgina. Er búinn að takmarka notkun hægri handarinnar í 2-3 daga núna, t.d. með því að neita sjálfum mér um að spila á gítarinn síðustu 2-3 daga til að sjá hvort þetta lagist ekki. Reyndar hef ég aðeins stolist en þetta er aðeins að skána. Vonum að þetta verði orðið ágætt um helgina, því þá spilar ÍV sína fyrstu leiki í körfunni. Munum spila á laugardag og sunnudag, ÍV-a vs. ÍV-b. Já, tvö lið hvorki meira né minna! Bæði liðin eru saman í riðli og spila tvo leiki á móti hvort öðru núna um helgina. Þetta verður stuð og ég ætla ekki að láta þetta helvíti aftra mér frá því að spila. Missti af allt of mörgum leikjum á síðustu leiktíð út af meiðslum. Það var eins og þetta væru bara örlög, ég meiddist alltaf á einn eða annan hátt rétt fyrir leikjahelgi! Þrjóskast bara í gegnum þetta ef þetta verður ekki orðið gott of kíki svo til læknis eftir helgi bara ef þetta er ennþá slæmt

Er einhver að fylgjast með þessu Survivor dæmi núna? Agalega verður þetta litlaust eitthvað. Strax búið að reka langflottustu stelpuna og svo eru þetta ekkert nema leiðinlegt fólk, svona að mestu. Kannski maður eigi bara eftir að venjast þeim betur. Þetta slær samt aldrei út 2 síðustu seríur. Allstar serían var mögnuð! Ekki meira um Survivor núna samt …

Hey já – ég vil biðja þá sem héldu því fram að kaupin á Wayne Rooney hjá Manchester United væri bull og vitleysa vinsamlegast um að grafa hausinn ofaní holu og búa sig undir spark í rassinn frá okkur hinum! Þvílíkur snillingur! Skorðai þrennu í sínum fyrsta leik í kvöld og það á stóra sviðinu í Meistaradeildinni. “Debut” knattspyrnumanns verður bara ekki öllu flottara!

*Geeeeiiiiissssssp* Góða nótt …

Úrkynja Skagamenn, myndir og ýmislegt annað

Ég hef mikið spáð í svefnatferli mínu. Ég sef yfirleitt (nánast alltaf) á vinstri hliðinni, boginn í hnjám, helst með sængina bretta á milli hnjánna og með kodda í fanginu. Tveir meðalþykkir koddar undir hausnum. Ég á mjög erfitt með að sofa á bakinu. Held að ein ástæða fyrir því geti verið sú að þá er ég alveg beinn. Verð að hafa lappirnar bognar ef það á að fara almennilega vel um mig. Allavega ef það á að fara það vel um mig að ég geti sofnað. Hægri hliðin er stórhættuleg samt. Ef ég sef á hægri hliðinni gerist oft margt stórfurðulegt. Stundum sofnar t.d. líkaminn á undan heilanum, þannig að ég veit að ég er sofani, get meira að segja opnað augun, en get fyrir enga muni hreyft mig. Þetta er ógeðsleg tilfinning! Ég byrja að heyra furðulega hljóð og jafnvel raddir og þarf svo að berjast eins og ég eigi lífið að leysa við að reyna vakna aftur. Þarf oft ekki nema rétt að hreyfa puttann, eða koma bara einhverri hreyfingu á líkamann, og þá vakna ég upp úr þessu ástandi. Þetta er freaky shit. Dreymi líka mikið furðulegra þegar ég sef á hægri hliðinni. Hef líka tekið eftir því að ef ég sef milli kl. 14-18 á daginn þá dreymi ég mest. Þá eru sem sagt draumarnir hvað mest kreisí og lifandi. Sérstaklega ef ég sef á hægri hliðinni … þetta hefur eflaust með það að gera að heilastarfssemin er hvað virkust á þessum tíma dagsins. Ég hlakkaði oft til að komast heim úr skólanum á daginn til að geta lagt mig aðeins og dreymt skemmtilega drauma. Those were the days …

Davíð var að tala um lélega tölvuþjónustu og hvað tölvuþjónustaðilar eru alltaf tregir til að aðstoða mann og segja manni blátt áfram hvernig eigi að leysa vandamálin. Að mörgu leiti er þetta bara til að plokka peninga úr okkur. Tölvuviðgerðarmenn eru bara glæpamenn upp til hópa, það er bara svo einfalt. Þetta er reyndar aðeins að skána í dag, en áðurfyrr var þetta allsstaðar svona. Er að vinna með einum sem þekkir mann sem keypti á sínum tíma tölvu með 12 MhZ örgjörva. Þá var hægt að kaupa tölvu með annað hvort 12 eða 16 MhZ örgjörva og verðmunurinn var einhver 30-40.000 kall. Ef þú keyptir 12 MhZ var ekkert mál að uppfæra hana seinna meir í 16 MhZ. Félaginn ákvað eftir nokkra mánuði að uppfæra tölvuna og hringir í söluaðilann. Þeir senda mann af stað, hann opnar tölvuna, tekur einn “jumper” af móðurborðinu, og VIOLA! Örgjörvinn keyrir nú á 16 MhZ, takk fyrir. Þetta borgaði maðurinn hand- og fótlegg fyrir, eitthvað sem hann hefði getað gert sjálfur á innan við mínútu, ef hann hefði kunnáttuna til þess. Nú er þetta náttúrulega allt annað, þar sem almenn þekking er mikið meiri meðal tölvunotenda. Nú kæmist enginn upp með svona bull!

Þegar ég var upp á skaga um daginn tók ég eftir svolitlu merkilegu. Það er eins og það loði við úrkynjun þarna upp á skaga. Maður þekkir allavega Skagamann strax og maður sér hann, svona flesta þeirra allavega. Þeir hafa svona svolítið sokkin augu, stórt nef og lítin, stútlaga munn. Og oftar en ekki heita þeir Þórður eða Steinar eða Guðjón … það var allavega einn að byrja vinna með mér um daginn ofan af Skaganum. Hann hefur þetta dæmigerða Skagaútlit og viti menn … hann heitir Þórður!

Jæja, komin inn ný könnun. Niðurstöður þeirra gömlu hér. Auðvitað eru hundar mikið mikið skemmtilegri en kettir! Hvaða rugl er í ykkur sem haldið öðru fram? Kettir eru bara fúlir og frekir og leiðinlegir. Hundar eru vinalegir og kátir og skemmtilegir. Kettir nota mann bara. Svo er einn sem segist hata dýr. Mikið hlýtur hann að lifa leiðinlegu lífi …

Myndirnar frá síðustu helgi er líka komnar inn! Vei vei vei!! Hægt að skoða þær með því að fara á myndasíðuna hérna fyrir ofan.

Jæja, gott í bili. Komin helgi og svona. Hafið það bara gott!

Písát!

Krembóóó!!!

Gútten aben! Minns er sem sagt kominn heim eftir einhverja mögnuðustu helgi í sögu magnaðra helga! Já, ég skellti mér á djamm í borg dauða, óttar, eymdar og volæðis um helgina, eins og ég var búinn að minnast á í síðasta bloggi. Aðaltilgangur ferðarinnar var náttúrulega Þjóðhátíðarkvöld VKB og Animu, þar sem bjórinn flæddi og “stauvin” runnu eins og spræna undan jökli. Þetta var þrælmagnað allt saman. Bjórkvöldið var haldið á Pravda og það var fínt þar svona framan af. Mér var reyndar hent upp á svið strax og ég kom og látinn spila á gítarinn. Það var ekkert sérstaklega spennandi þar sem ég var algjörlega óundirbúinn og hugmyndasnauður. Svo voru allir svo fullir og brjálaðir að það nenntu fáir að hlusta á mann og þeir sem hlustuðu heimtuðu að ég spilaði eitthvað ógeðis sem ég vildi ekki spila. Þannig að þetta endaði bara með að ég spilaði einhver 4-5 lög og gafst svo upp. Rétti öðrum aðilum míkrafónana og gítarinn og fór bara að sötra minn bjór og skemmta mér. En staðurinn varð fljótt uppfullur af aflituðum, hnakksíðum, træbalflúðruðum, Breezer-þambandi Selfyssingum, sem var ekki alveg að gera sig. Svo við drifum okkur út rétt fyrir miðnætti og á aðra og betri staði og þar ber hæst að nefna Ara í Ögri. Þar mættum við á undan öllum, áttum staðinn í svona 2 klst. og gerðum allt vitlaust. Gleði gleði gleði! Svo mikil var stemmningin í okkur að trúbadorarnir áttu erfitt með að þagga niður í okkur svo þeir gætu byrjað að spila! Svo var bara bæjarrölt, djamm, almennt barhopp um borgina, klæddum styttu í bol (auðvitað) og ýmislegt fleira. Það besta við þetta var að við náðum að halda hópinn nokkuð vel og það var ekki lognmolla yfir hópnum allt kvöldið. Geggjað!

Laugardagurinn fór svo bara í þynnku aðallega. Hef sjaldan eða aldrei verið svona þunnur og hélt hreinlega á tímabili að þetta væri mitt síðasta. En það reddaðist þegar á leið. Fékk mér að éta og dældi í mig Alkaseltzer og fór allur að hressast eftir það. Fórum svo í bíó, á Anchorman: The Legend of Ron Burgundy, sem var ekki eins góð og ég átti von á, enda búið að byggja hana allt of mikið upp fyrir mér. En hún var samt mjög skemmtileg og gott að hlæja í þynnkunni Eftir bíó var maður orðinn almennilega hress aftur og dreif sig í partý til Bogga og síðan út á lífið aftur. Var nú samt töluvert rólegri þetta kvöldið, enda hálf dannaður eftir föstudaginn ennþá. En það var ekkert síðra gaman hjá okkur. Gítarinn með í för aftur og djamm alveg fram undir morgun.

Á sunnudeginum var farið upp á Skaga að fylgjst með ÍBV tapa fyrir heimamönnum og missa af Íslandsmeistaratitlinum. En það er svo sem ekki yfir miklu að kvarta þar sem maður bjóst ekki við miklu af liðinu þetta tímabilið og 2. sætið í deildinni + Evrópusæti á næsta ári er bara þokkalegur árangur fyrir lið sem spáð var falli á sumum stöðum Eftir leik var svo bara haldið aftur í bæinn, chillað heima hjá Sigga Birni, helgin rifjuð upp með ýmsum skemmtilegum sögum og mikið hlegið, enda er allt fyndið þegar margir þunnir strákar koma saman og segja sögur! Kom svo heim til Eyja um miðnætti í gær.

Ætla nú ekkert að vera lýsa þessari ferð í neinum nánari díteilum. Það koma upp myndir á næstu dögum frá þessum herrilegheitum. Myndir segja meira en þúsund orð. Var einmitt að fá nýja stafræna myndavél í skiptum fyrir hljóðkort sem ég átti. Þannig að myndavélinni var nauðgað þessa helgi og ég tók eitthvað um 150 myndir! Sé til hvað ég nenni að flýta mér að henda þessu upp. Er byrjaður að vinna myndirnar, en ekki einusinni byrjaður að hugsa um að setja þetta upp í vefalbúm. Það kemur samt fljótlega, ætti vonandi að verða fyrir helgi allavega.

Eitt lag brann mikið á vörum okkar þessa helgi; Tomma & Jenna Lagið, eða Krembó eins og við köllum það yfirleitt. Lagið heitir raunverulega Froggie Went A-Courtin’, flutt af Uncle Pecos, bara svona til að hafa það á hreinu! ;Þ Þetta lag er sem sagt úr þættinum Pecos Pest, einhverjum albesta Tomma & Jenna þætti sögunnar. Ég var mikið með gítarinn þessa helgi og það er fátt skemmtilegra en að garga þetta lag þegar maður er vel við krús og í stórum hópi! Hér má t.d. heyra stemmninguna í okkur inná Ara í Ögri, gargandi þessi ósköp. Boggi var svo sniðugur að GSM Blogga þetta. Fórum líka inn á Kaffi Austurstræti, fjölmenntum þar við eitt borð og spiluðum þetta stanslaust í þónokkurn tíma. Algjör helvítis snilld og ógeðslega fyndið að sjá viðbröðin hjá öllum rónunum! Ætla að hafa þetta lag vikunnar. Tók þetta bara beint upp úr þættinum. Við spilum þetta náttúrulega vanalega í töluvert styttri útgáfu og förum nokkuð frjálslega með “textann” En þetta er allavega hið eina sanna lag! Silld!

Jæja. Sofa. Bæ.

#100

Djöfulsins þrumuský er búið að vera yfir mér síðustu 2-3 daga. Það hefur hreinlega ekkert gengið upp hjá mér, búið að vera mjög þungt yfir mér og ég hef verið í mjög dönnuðu skapi. Það versta er að ég veit ekkert út af hverju þetta er. Ég verð pirraður og fúll út af engu og af tilefnislausu nánast. Og ég, sem er yfirleitt kátastur manna, læt yfirleitt ekki skap mitt bitna á öðrum. Þó mér líði eitthvað illa andlega læt ég það vanalega ekki sjást á yfirborðinu, en undanfarið hef ég bara verið skugginn af sjálfum mér. Held þetta sé nú bara eðlilegt samt, ég tel mér allavega trú um það svona til að réttlæta þetta. Maður verður að geta leift sér að vera “down” og sýnt þunglydniseinkenni einstöku sinnum, annað er bara ekki holt. Það er ekki eðlilegt að menn séu krónískt hamingjusamir og eitt stórt bros. Svoleiðs fólk fríkar mig bara út. Ég er allavega búinn að “leifa mér” þetta í 2-3 daga núna, en líður mikið betur núna. Það var eins og skýin hefðu bara gufað upp og sólin komið upp aftur hjá mér eftir æfingu í kvöld. Ekkert sérstaklega góð æfing samt, bara það sem ég þurfti. Var ekkert að láta hlutina fara allt of mikið í taugarnar á mér og tók rétt á þessu bara. Líður alveg mikið betur núna.

Eins gott líka, því á morgun er stór dagur á dagatali VKB meðlima og annarra velunnara félagsins sem vilja kíkja með okkur á smá djamm! Við erum búnir að leigja Pravda annað kvöld og ætlum þar að halda sérstakt Þjóðhátíðarkvöld, þar sem við verðum með ýmis skemmtiatriði, gítarstemmningu, ódýran bjór og annað sniðugt. Einnig verður Íslandsmeistarakeppnin í homottuvexti haldið í fyrsta skipti svo vitað sé á staðnum. Þannig að þetta verður grand. Legg í hann í fyrramálið, reyndar ekki búinn að setja stakan hlut ofan í tösku ennþá. Það á nú ekki að taka langan tíma heldur …

Svo er auðvitað leikurinn á sunnudaginn. ÍA-ÍBV upp á Skaganum, þar sem ÍBV getur orðið Íslandsmeistari, að því gefnu að KA menn leggi FHinga upp á Akureyri. KA menn þurfa nauðsinlega að vinna til að halda sér uppí deildinni og FHingum nægir jafntefli til að tryggja sér titilinn. Þannig að þetta verður hörkubarátta þarna báðum megin við töfluna. Við vonum bara að KA menn sýni þessu fimmleikahommum hvar Jóhannes bóndi keypti Kók í bauk og vinni þá hreinlega! Áfram KA! En við verðum þá líka að leggja Skagamenn!

Hafið þið einhverntíma pælt í því að hér í Eyjum er starfrækt Gin Miðstöð? Maður spyr sig kannski hvað Gin Miðstöð kunni að vera … Þannig er að ljósaskiltið hjá Tryggingamiðstöðinni er eitthvað bilað og loga ekki allir stafirnir, svo út kemur ” GIN MIÐSTÖÐIN”. Þetta er náttúrulega bara snilldt, sérstaklega þar sem þetta er nánast beint á móti Vínbúðinni! Svo hefur það líka verið draumur okkar félaganna lengi að rífa eitt A-ið niður úr glugganum á Krakkakoti. Þar með væri komið “Krakk Kot” í bæinn, eða “Crack House” eins og lögreglan í USA kallar dópistabæli krakkhausa! Skemmtilegt, finnst ykkur ekki?

Ný könnun komin upp. Þar sem hefur “rignt köttum og hundum” í dag ákvað ég að spurja hvort ykkur líkar betur við, ketti eða hunda. Hér má svo sjá niðurstöður fyrri könnunarinnar. Hélt nú að Kenny Rogers myndi hala inn fleiri atkvæðum en hann gerði, en Kenny úr South Park er náttúrulega mjög erfiður andstæðingur. Kenny G kom líka mjög sterkur inn þarna og stal eiginlega bara senunni.

Þetta er víst póstur #100. Stóráfangi svo sannarlega! Ég býð í kökur og kókómjólk ef einhver annar vill splæsa!

Jæja, ætla að fara gera mig ferðbúinn fyrir morgundaginn. Best að skrifa líka einhverja músíkdiska til að hafa í bílnum. Jóhann Halldórsson, tvíburi, ætlar að skutla mér í bæinn. Hann hlustar á 50 Cent og annan eins FM957 óbjóð, svo það er best að maður ráðist bara á spilarann hjá honum áður en hann getur nokkuð sagt. Annars hoppa ég frekar út úr blínum en að hlusta á FM957 alla leiðina í bæinn!

Já, meðan ég man, ég er að skipta um hýsingu fyrir lénið. Er að færa mig yfir á mikið mikið mikið betri vefhýsingu (www.lunarpages.com ef einhver hefur áhuga), þannig að það má búast við að síðan verði tímabundið óvirk einhverntíma á næstu dögum, milli þess tíma sem skiptingin fer fram og ég get verið að því að víxla þjónunum og uppfæra. Bara svona láta vita … svo þið fáið ekki sjokk!

Bla bla bla

Það er fátt skemmtilegra en góð, fyndin, hnitmiðuð heimildarmynd. Þegar þessi lýsing er dregin upp dettur manni helst í hug meistar Michael Moore, en það geta þetta fleiri en hann. Maður að nafni Morgan Spurlock er einn þeirra, en hann gerði einmitt myndina Super Size Me (eða Ofurstækkaðu Mig). Það ættu flestir að hafa séð hann eða heyrt í honum í viðtölum allra fjölmiðla landsins nú fyrir nokkrum vikum, þar sem hann kom til Íslands til að kynna myndina, en hún var sýnd á bandarísku kvikmyndahátíðinni um daginn. Myndin er súper fín og fyrir mér varpaði hún allt öðru ljósi á þessi kærumál sem ameríski skyndibitamarkaðurinn eru að fá á sig, McDonald’s þá aðallega. Fannst þetta alltaf fáráðnlegt og hlægilegt, en maður sér þetta í allt öðru ljósi í myndinni. Auðvitað er myndinn öfgakennd og á köflum fáráðnlega svo, ég meina maðurinn étur EINGÖNGU McDonald’s mat í heilan mánuð. Það þarf náttúrulega ekki að segja neinum að það endar bara illa. En það eru líka mjög góðir punktar þarna og ýmislegt sem vekur mann til umhugsunar og eins og hann bendir réttilega á, þá er fullt af fólki nú orðið sem fer daglega á skyndibitastaði og jafnvel oftar á einusinni á dag. Þannig að þetta er kannski ekki að öllu leiti fjarstætt, þó það lifi varla nokkur maður eingöngu á þessu fæði (nema þarna Big Mac fanatíkusinn. Nutcase!). Myndin hafði samt engin varanleg áhrfi á mig þannig … ég ætla allavega ekkert að hætta að fá mér Burger King þegar ég fer í Smáralindina eða Subway þegar ég fer í bæinn. Get nú alveg leift mér þetta ennþá, jafnsjaldan og ég fæ mér svona fæði. En allavega, frábær mynd. Mæli með henni.

Eins og ég tönglaðist á um daginn var ég að fá mér nýtt rúm. Ég er nú búinn að fá það í hendurnar, en ekki kemst óskapnaðurinn upp í herbergi. Þetta hús var nú ekki byggt af neinum ríkimönnum. Allt pláss var nýtt við byggingu þessa húss (held það hafi verið byggt 1926) og þess vegna eru hér þröngir gangar og brattir stigar. En mér tókst að koma dínunni upp með einhverjum ósköpum. Hægt að beygla hana eitthvað svo hún komst á endanum upp. Það á að skipta um glugga hérna á næstunni, svo ég hendi bara restinni af rúminu inn um gluggann þegar skipt verður um hann! Annars er þessi dína margfalt betri en sú gamal. Mikið stærri og mýkri. En að sofa á dínunni einni saman á gólfinu er ekkert sérstaklega skemmtilegt. Líður eins og ég sé gestur í mínu eigin húsi, komið fyrir á gólfinu bara einhversstaðar til bráðabyrgða. Gæti allavega ekki sofið svona til lengdar.

Joel Veitch og félagar hjá rathergood.com eru í meira lagi klikkaðir menn. Ef þið hafið aldrei skoðað RatherGood þá eruð þið að missa af miklu. Þeir gera sem sagt Flash myndbönd við ýmist fræg lög eða sín eigin. Sumt er ekkert spes, svolítill einkahúmor í þeim stundum sem þeim finnst örugglega geðveikt fyndið en enginn annar skilur. En þeir gera líka ýmislegt alveg fáráðnlega fyndið. Þar má nefna t.d. þetta og þetta. Þetta er líka eitthvað það albesta sem ég hef séð þá gera. Veit ekki hvað ég hef horft á þetta oft og alltaf finnst mér þetta jafn fyndið! Svo er meira eins og t.d. þetta og þetta. Snilld!

Helgin var fín. Eyddi mestum tíma upp í rúmi (upp á dínu öllu heldur) og horfði á fótbolta og bíómyndir og Dead Like Me (stórkostlegir þættir). Var svo að vinna líka á kvöldin og á laugardagskvöldið var ég plataður til að koma í partý og kíkja á ballið. Ég var ekkert að nenna á ballið, enda búinn að segja við sjálfan mig að ég yrði rólegur um helgina auk þess sem það kostaði 2.500 kall inn á ballið!!! Geðveiki! En það endaði með að ég kíkti í teitið og þar var stemmari, fórum í skemmtilegan drykkjuleik sem endaði með ósköpum og svo kíktum við á ballið. Ég þurfti ekki að borga inn þannig að það var allt í gúddí. Annars var maður bara nokkuð rólegur, bara spjall og svona og svo fór ég í partý eftir ball. Þar var einhver stærsti hundur sem ég hef augum litið. Þau sem áttu húsið eiga Stóran Dana, en hún var víst bara hvolpur ennþá og átti því eftir að stækka ennþá meira! Þetta var algjört monster, minnti mig frekar á lítið hross heldur en stóran hund. Eitthvað hlýtur þetta nú að éta líka, heilu börnin örugglega! Allavega sá ég engin börn á heimilinu, svo það rennir alveg stoðum undir þá kenningu …

Lag vikunnar er lagið Convenient Parking með Modest Mouse, tekið af plötunni Lonesome Crowded West frá 1997. Svo sem ekkert meira um það að segja, nema þetta venjulega: geggjuð hljómsveit, frábært lag af stórkostlegri plötu. Same old shit bara.

Ætla að horfa á Coffee & Cigarettes núna. Var aðeins byrjaður á henni og hún lofaði allavega góðu.

Í lokin er svo hérna smá kómik strípa í anda umræðunnar sem var í gangi á blogginu hennar Freydísar um daginn. Rakst á þetta í kvöld og fannst þetta svona helvíti viðeigandi!

Bæbbs

Áfangi

Hauu! 5000 gesta múrinn hefur verið rofinn! Weii! Sá óprúttni gestur sem ekki gaf sig fram við þennan merka áfanga getur bitið í það súra epli að hafa misst af stórglæsilegum vinningi. Hefði boðið viðkomandi í bakarí og keypt allavega eins og eina kleinu og kókómjólk handa þeim. Ekki slæmt það, en það verður ekkert af því úr þessu. Ét bara kleinuna sjálfur þá og sötra mína kókómjólk í friði. Þið verðið bara að vera dugleg við að fylgjast með næsta “mælstóni”, 10.000 gesta múrnum. Úúúú … hljómar rosalega! Þá verður sko heilt vínarbrauð og jafnvel kókdós með í vinning! Það verða nú samt margir mánuðir í að að gerist, þannig að ég hef svo sem nægan tíma til að sanfa fyrir því.

Enn bætist við “stærstu tónleikar ársins” listann á Íslandi. Eru einhverjir tónleikar ekki auglýstir sem “stærstu tónleikar ársins”? Þetta var sagt um Deep Purple tónleikana, Korn tónleikana, Pixies tónleikana, Metallica tónleikana og nú síðast Prodigy tónleikana og meira að segja Scooter tónleikana! Þeir verða “stærsti viðburður ársins” samkvæmt auglýsingunni! Hvað er með það? Það er eins og það sé ekki hægt að lokka fólk á tónleika án þess að taka fram að þetta sé “best” og “stærst” og “mest” og “frábærast”! Eru þeir kannski bara að grípa til örþrifa ráða svo það mæti einhver á t.d. Scooter tónleikana yfir höfuð? Hafa þessi auglýsingamógúlar ekki snefil af frumleika? Eru þeir kannski alltaf að bæta sig í sínum eigin augum? Verða Scooter tónleikarnir, sem rúma mest 6.000 manns, stærri en 18.000 manna Metallica tónleikar? Kunna þeir ekki að reikna? Það sér það hver heilvita maður að þessi stærðfræði fær falleinkunn (enda kannski ekki heilvita menn þar á ferð). Er enginn búinn að benda þeim á þessa vitleysu? Var þeim kannski ekki sagt frá Metallica tónleikunum? Lifa þeir kannski bara í eintómri afneitun? Búa þeir kannski í helli? Hvað er eiginlega í gangi hérna!? Það þarf að banka allhressilega í hausinn á svona moðhausum! Hvað ætla þeir að gera ef t.d. Red Hot Chili Peppers, Radiohead, U2 eða einhver álíka stór hljómsveit kemur til landsins? Ætli það verði þá ekki auglýst sem “stórkostlegasta stund mannskynssögunnar”? Kannski er bara eins gott að þeir vissu ekki af Metallica tónleikunum. Þeir hefðu hreinlega fengið hjartastopp!

Horfði á Ken Park um daginn. Issss … ég bjóst við meiru skal ég segja ykkur. Fyrir það fyrsta var búið að segja mér djöfull mikið frá þessari mynd, svo ég var alveg búinn undir það versta. En myndin hafði svo eiginlega ekki upp á neitt annað að bjóða en shock-factorinn og þar sem ég var alveg undirbúinn fyrir það kom það mér ekkert á óvart. Myndin hafði sáralítil áhrif á mig og það sat eiginlega ekkert eftir. Maður komst aldrei almennilega inn í myndina. Maður fann ekkert til með karakterunum og lifði sig ekki inn í myndina. Kids, sem er eftir sama leikstjóra, fannst mér t.d. mikið betri. Hún hafði meira en bara sjokkerandi atriði. Hún hafði a.m.k. einhvern boðskap sem fékk mann til að hugsa og sat eftir hjá manni og gerir það meira að segja ennþá í dag. Kids var frábær mynd, Ken Park ekki. En ef þið hafið áhuga á sjokkeringu í bíómyndum þá mæli ég eindregið með henni. En ekki búast við neinu meira …

Þetta verður örugglega róleg helgi. Það hlýtur að vera … er búinn að segja þetta síðustu 3-4 helgar sem ég hef verið hérna á eyjunni, en alltaf skal eitthvað koma upp á til að spilla englinum í manni. Nú hlýtur að koma rólindis letihelgi. Er reyndar að vinna. Tók á mig að vinna aukalega þessa helgi, svo ég hefði nú eitthvað að gera og svona. Er líka að fara upp á land næstu helgi, svo ekki sakar að hafa smá auka pening Langar bara að horfa á vídeó um helgina og grúska aðeins í tónlistarmyndbandi sem ég þarf að setja saman fyrir félaga mína. Það ætti a.m.k. að drepa tímann meðan maður situr einn á þessari blessuðu eyju.

Vel á minnst. Ég er hættur við að flytja til Reykjavíkur. Nenni ekki að standa í þessu. Þetta var bara einhver stundarbrjálæði í mér þarna um daginn, eftir að allir voru farnir. Líður satt best að segja bara mjög vel hérna og hef í sjálfu sér alveg nóg að gera þótt allir séu farnir. Strákarnir eru duglegir við að koma aftur á heimaslóðir um helgar. Svo er maður að vinna á 2-3 stöðum, fyrir utan sjálfstæða tölvuvinnu, æfa körfubolta 3-4 sinnum í viku og ýmislegt annað. Reykjavík? Issss … ég hef bara ekkert að gera þangað. Ég hef séð það gras margoft og það er ekkert mikið grænna en hér, bara öðruvísi gras

Ein létt hér í lokin …

Hver sagði: “Hver gróf eiginlega alla þessa skurði? Og í hvaða tilgangi?!”

Pluff!

Puppy love!

Ný könnun komin upp. Getið séð niðurstöður þeirrar gömlu hérna.

Skoðið þriðju myndina á þessasri síðu og takið eftir hvað er að gerast út um gluggann!

Tvífarinn #2

Ætlaði nú að gera það reglulega að hafa tvífara hérna, byrjaði á einum en hef svo ekkert spáð í þessu síðan. Ætla reyna vekja þennan lið upp aftur. Hér er sem sagt nýjasti tvífarinn:

Jábbs

Það held ég nú!

I confess!

Ég hef aldrei verið mikill kántrí aðdáandi. Finnst þetta eiginlega bara drepleiðinleg tónlistarstefna yfir höfuð. Sérstaklega þetta al-ameríska og dæmigerða kántrí væl, eins og hinar kjánalegu kántríhetjur Bandaríkjamanna hafa breimað í gegnum ári. Þar eru fremstir meðal jafningja álíka skemmtilegir tónlistarmenn og Billy Ray Cyrus og Dwight Yoakam, svo einhverjir séu nefndir . Jesús minn … þvílík og önnur eins leiðindi! Það liggur við að maður vilji heldur reka blýanti af alefli inn í eyrun á sér en hlusta á þennan óbjóð! En þetta elskar Kaninn meira en flest, enda hafa Ameríkanar upp til hópa ömurlegan tónlistarsmekk. Þar kemst ekkert að í útvarpsspilun og almennri dreifingu nema það sé bandarískt og fyrir vikið þekkir hinn almenni Kani voðalega fátt annað en ameríska músík. Þetta er sorglegt. Að þessu leiti hafa Íslendingar það mjög gott, því við erum svo lítil að við leitum að nýju efni út fyrir okkar eigin garða og fáum því að kynnast megninu af öllu því sem kemur bæði frá USA og Evrópu (Bretlandi a.m.k.).

Það er þó fátt svo slæmt að ekki sé hægt að finna eitthvað gott í því. Örfáir kántrílistamenn hafa þannig náð að heilla mig í gegnum tíðna. Þar má nefna t.d. hljómsveitina Eagles, þó svo að þeir hafi verið meira kántrí-rokk heldur en pjúra kántrí. En þeir voru góðir þrátt fyrir að hafa lyktað af kántríi. Kenny Rogers er einnig einn af þeim sem hafa heillað mig. Ég hef lengi verið inn í skápnum með þessa skoðun mína, enda kemur maðurinn hálf hallærislega fyrir sjónir stundum. En hann er samt töffari. Hér með kem ég sem sagt út úr skápnum með þetta og opinbera það: Ég fíla Kenny Rogers! Að einhverju leiti allavega … Þannig er að þegar ég var krakki og bjó í Bandaríkjunum fór ég einhverntíma upp í sumarbústað með fjölskyldunni. Við stoppuðum á bensínstöð á leiðinni og ég bað pabba um að kaupa fyrir mig vasadiskó, enda ómögulegt að fara á roadtrip án þess að hafa tónlist við höndina. Hann var gjafmildur þennan daginn, því hann keypti ekki bara fyrir mig þetta fína vasadiskó (eðal Sanyo græja), heldur keypti hann best of spólu með Kenny Rogers fyrir mig líka! Ég vissi ekkert hver það var þá, enda bara 11 ára gamall eða svo, en pabbi kallinn er dyggur kántrí aðdáandi og náði þarna að pranga inn á mig einni af sínum hetjum. Kenny Rogers varð svo upp úr þessu mikið í eyrunum á mér þetta sumarið og alla tíð síðan hef ég haft ákveðið “weak spot” fyrir kallinum. Lög eins og Ruby Don’t Take Your Love to Town, Coward of the Country og The Gambler eru ódauðleg klassík sem allir ættu að hafa gaman af!

Talandi um klassíska listamenn. Pétur Kristjáns bara dáinn. Nú á maður sem sagt aldrei eftir að fara aftur á diskamarkaðinn og spjalla við Peter Chriss um Thin Lizzy og fleira. Fór oft og spurði hvort hann ætti ekki eitthvað sniðugt með þeim og lenti nokkrum sinnum á heilmiklu spjalli við hann um tónlist. Hann var þónokkur Lizzy aðdándi, hélt allavega mikið upp á Phil Lynott. Hress kall og hann vissi nánast allt um tónlist, alveg ótrúlegur. Gangandi alfræðiorðabók. En hann dó sem sagt fyrir helgi, 52 ára gamall. Blessuð sé minning hans.

Undanfarið hef ég mikið verið að hlusta á nýja diskinn með The Hives, Tyrannosaurus Hives, sem kom út fyrr á þessu ári. Þetta er einhver skemmtilegasti diskur sem ég hef heyrt lengi. Ótrúlegt hvað þessir menn eru ferskir og kraftmiklir! Þvílík og önnur eins orka og með eindæmum hressileg tónlist! Ég hef aldrei verið mikill aðdáandi þeirra fyrr, hefur fundist þeir bara svona í meðallagi góðir, en þessi nýji diskur er svakalegur! Mæli með að þið fjárfestið í þessum grip. Pottþéttur diskur til að halda heimsendapartý við! Hann fær allavega adrenalínið til að flæða og blóðið til að hitna. Lag vikunnar er af þessum disk og heitir No Pun Inteded. Mæli svo með að þið hækkið vel í þessu! Hvernig ælti þessum mönnum líði eftir tónleika? Ég hefði allavega ekki úthald í að spila af svona miklum krafti í einn og hálfan tíma, svo mikið er víst. Þeir hljóta bara að vera á einhverjum efnum!

Helgin var nokkuð fín bara. Djamm báða dagan, þó ekkert svakalegt. Tók því bara rólega en skemmti mér nú samt konunglega bæði kvöldin. Sumir voru orðnir svo fullir á föstudagskvöldinu að það hefði verið hægt að gera góða heimildarmynd um þá þetta kvöldið! En við skulum ekkert fara nánar út í það … getið samt heyrt brot af skemmtilegheitunum á GSM Blogginu. Annars var þetta bara þessi dæmigerða “partý-lundinn-partý” rútína. Solid stöff bara og djöfull gaman alveg.

Gott í bili. Vinna í morgen, en ég sofna örugglega seint í nótt þar sem ég vaknaði svo seint í dag Ætla að horfa á einhverja mynd bara og vona að ég sofni svo út frá henni.

Bleeeeeeesssssss!

PS: What … the … FUCK?! Hvað ætlarðu að gera í þessu??!