Það ilmar af vori!

Nei, ég ætla ekki að fara afsaka þetta bloggleysi í mér með orðum um að ég sé búinn að vera allt of upptekinn til að blogga eða að það sé ekkert búið að gerast markvert hjá mér sem vert sé að blogga um. Þvert á móti hefur fjölmargt dregið á mína daga frá því þið heyrðuð frá mér síðast og þótt það sé búið að vera nóg á minni könnu á flestum sviðum, þá hefur mér nú alveg gefist tími hér og þar til að skrifa niður eins og eitt blogg og henda því hingað inn. En ég hef bara ekki nennt því. Ég nenni bara ekki að blogga nema ég sé í stuði til þess… en nú er ég í stuði!

Við kíktum til London um daginn, við Andrarnir og Viktor, þar sem við hittum fyrir hann Ástþór og kíktum með honum á tónleika með The Mars Volta. Tónleikarnir sem slíkir ullu okkur reyndar örlitlum vonbrigðum, enda er þetta alveg örugglega súrasta hljómsveitin á markaðnum í dag. En það var alveg þess virði að sjá þá. Ég hefði allavega farið til þess eins að sjá trommuleikarann… fokk! Hann hamaðist eins og hann ætti lífið að leysa, stanslaust í tvo og hálfan klukkutíma. Ég hef aldrei séð annað eins. Þetta kalla ég ofurmennska framkomu! En annars var þetta bara mjög hressandi ferð og kom ýmislegt óvænt upp á sem gerði ferðina mjög ævintýralega og skemmtilega. Þið getið lesið betur um ferðina í pistli sem Andri Eyvinds skrifaði á bloggi Svartalistans.

Mamma kíkti svo hingað í heimsókn um páskana. Hún kom með tvö stór lambalæri með sér og slóum við upp íslenskri lambalærisveislu hérna á laugardeginum fyrir páska með öllu tilheyrandi. Það bætti, hressti og kætti. Ég kíkti svo með henni og Jan í smá túristaflakk um Amsterdam, eitthvað sem maður hefur gert allt of lítið af. Það er alveg nauðsynlegt að taka túristaflakk þegar tækifærið gefst í jafnskemmtilegri borg og Amsterdam.

En annars er bara þetta fína að frétta af mér og mínum. Skólinn gengur nokkuð vel bara. Við hljóðverkfræðingarnir vorum í prófi í gær, þriðja stóra prófið okkar, og við fengum út úr því í dag. Ég slefaði þetta með 76% (undir 70% er fall), slakasta einkunnin mín hingað til. En ég var alveg sáttur við minn hlut, enda var þetta töluvert erfiðara próf en maður átti von á og ég var nokkuð yfir meðaleinkunn. Svo maður kvartar ekki of sáran.

Hér er síðan farið að vora bara. Það var bara eins og smellt væri fingrum og þá fór að vora almennilega. Það var neflinlega búið að vera frekar kalt hérna síðustu vikur, mikil úrkoma og töluverður vindur. En svo kom þetta glimrandi fína veður í gær, 18-20° hiti og glampandi sól. Veðrið í dag var svipað og ég ætla rétt að vona að þetta haldi svona áfram. Við viljum sumar! Merkilegt líka hvað það lifnar við öllu í svona góðu veðri. Gróðurinn tekur við sér, dýralífið verður öllu fjörugra og fólkið sem maður mætir á götunni brosir sínu breiðasta yfir því að loksins sé að koma sumar. Maður finnur alveg hvernig umhverfið lifnar við í svona góðu veðri, eins og það sé eitthvað í loftinu.

Við tókum okkur til peyjarnir og hreinsuðum garðinn okkar eftir prófið í gær í góða veðrinu, enda var það nú alveg orðið tímabært. Erum búnir að vera bíða eftir góðu veðri til að geta tekið þennan litla reit okkar í gegn og við sáum okkur tækifæri til þess í gær. Kveð ykkur að sinni með nokkrum myndum frá þessum tiltektum okkar.

Garðurinn okkar í slæmu ásigkomulagi

Viktor sópar

Andri og Kári ráðast á illgresið

Andri er efnilegur sópari

Afrakstur erfiðisins. Glæsilegt!

Og svo loks smá samanburður…

Hey já, ekki má gleyma að minnast á celebinn sem er byrjaður í skólanum okkar. Það er ekki ómerkari maður en sjálfur Edgar Davids! Ekki langt þar til maður getur farið að name-droppa hann sko!

Löngu tímabærar myndir

Þá er ég búinn að henda inn einum 387 myndum inn á myndasvæðið mitt. Þetta eru myndir allt frá því í desember, bæði hérna úti í Amsterdam og myndir frá jólafríinu heima í Eyjum. Þetta skiptist niður í nokkra undirflokka. Amsterdam-myndunum skipti ég bara upp í mánuði og þar er sem sagt að finna myndir frá desember-, janúar- og febrúarmánuði. Myndirnar úr jólafríinu skiptast svo í Litlujól VKB, ferðina upp á Helgafell með VKB merkið á gamlársdag, gamlárskvöld og svo bara Ýmsar myndir úr jólafríinu.

Annars er bara þetta fína að frétta skal ég segja ykkur. Skólinn er bara samur við sig og nú er verulega farið að bæta í verkefnaálagið hjá okkur. Dagatalið hjá manni er alltaf að fyllast meira og meira, skilafrestur fyrir þetta og hitt, stúdíótímar hér og þar og svo eru próf hjá okkur á 6 vikna fresti. Við erum búin að taka 2 stór próf hingað til, sem ég náði báðum, því fyrra með 88% og seinna með 89%. Svo ég er nokkuð sáttur við mitt enn sem komið er.

Hljómsveitarupptökurnar hjá okkur eru síðan loksins byrjaðar. Ég og Andri Eyvinds tókum upp okkar fyrstu hljómsveit í dag og í gær, sem gekk bara svona asskoti vel. Hljómsveitin heitir Red Over Black og er hollensk. Þrælfínt band og þrælfínir gaurar alveg. Spila melódískt og poppað rokk. Við fengum sem sagt 6 klukkustundir í stúdíóinu til að stilla öllu draslinu upp og taka upp eitt lag með þeim. Svolítið þröngur tímarammi en það hafðist alveg. Svo fáum við sitthvora 3 klukkutímana til að hljóðblanda lagið og snyrta það aðeins til áður en við skilum því inn sem verkefni. Verður spennandi að sjá hvernig það kemur út.

Ég, Andri Eyvinds og Viktor erum svo að fara til London á föstudaginn. Ætlum að taka helgarferð á þetta, heimsækja Ástþór og sjá The Mars Volta á tónleikum. Ég kom síðast til London í maí 2005 en stoppaði svo stutt að ég náði varla að gera neitt annað en kíkja á tónleikana með Beck sem ég fór til að sjá. Hafði varla tíma til að pissa. Þannig að vonandi nær maður að gera eitthvað meira núna og skoða sig aðeins um eins og alvöru túristi.

Það held ég nú!

356 nýjar myndir

Þá er ég loksins búinn að klippa til og henda inn myndum frá október- og nóvembermánuði inn á myndasvæðið mitt. Ég ætla mér nú alltaf að gera þetta jafnóðum, en einhvernveginn verður þetta alltaf undir á forgangslistanum mínum. En ég tók góða törn á þetta núna og þarf ég allavega ekki að hafa áhyggjur af þessu næsta mánuðinn eða svo!

Allt annað líf… og myndir!

Það hefur margt vatn runnið til sjávar síðan í síðustu færslu. Veseni er farið að linna og gleðin er farin að taka völdin hér á Hilversumstræti 48. Við fengum brettin okkar loksins á fimmtudaginn. Þar með fengum við loksins mest allt sem við vorum að bíða eftir; það sem skipti mig mestu máli á þessu bretti voru öll fötin mín og gítarinn minn, að ógleymdri sænginni minni og koddunum. Þvílíkur og annar eins munur að sofa með almennilega sæng og kodda heldur en þetta bráðabyrgða drasl sen ég var með. Var ekki búinn að festa almennilegan nætursvefn í rúman mánuð. Ég var því ekki lengi að kasta mér upp í rúm og fá mér góðan, langþráðan blund undir eigin sæng. Hefði getað sofið alveg fram á mánudag, en það borgar sig víst ekki að ofgera hlutunum. Þegar ég vaknaði þá var ég ekki viss hvar ég væri; hélt ég væri jafnvel kominn aftur heim á Bjarmahlíðina.

En það var annað þarna á þessu bretti, eins og sjónvarp og örbylgjuofn. Reyndar ákvað Kári að kaupa 32” flatskjá í stofuna daginn eftir að við fengum sjónvarpið af brettinu. Frábær tímasetning. En hvað með það, fínt að hafa almennilegt sjónvarp í stofunni. Nú leiðist engum!

Hitt vesenið er svo nánast frágengið; búnir að skrá okkur í land og borg, búnir að fá límmiða í vegabréfið frá útlendingaeftirlitinu, búnir að sækja um pakka sem inniheldur stafrænan sjónvarpspakka, heimasíma og internettengingu, allir búnir að fá kennitölur og ég á meira að segja pantaðan tíma kl. 16:00 á morgun hjá Rabobank. Já, það þarf að panta tíma með nokkurra daga fyrirvara til að stofna bankareikning hérna! Og ég þarf að hafa með mér allskonar pappíra; vegabréf, leigusamning, námsskírteini, sönnun um námslán… helvítis bjúrókratar!

Annars er ég bara að bíða eftir fataskápnum sem ég pantaði úr Rúmfatalagernum. Einhvers staðar verð ég jú að geta geymt öll fötin sem voru á brettinu. Það getur víst tekið upp í tvær vikur að fá þennan blessaða fataskáp, þótt verslunin sé ekki nema ca. 2 kílómetra í burtu. Hollendingar hljóta að vera þolinmóðasta þjóð í heimi.

En hvað um það, það eru komnar inn myndir frá septembermánuði inn á myndasíðuna mína. Og svo var ég líka að koma upp nýrri könnun hérna um daginn. David Bowie bar nauman sigur á þeim John Lennon og Bob Dylan í síðustu könnun. Nú er spurt um bestu Brit-Rock hljómsveitina.

Jæja, hafið það gott!

Góðan daginn frá Amsterdam!

Allt í lagi þá, best að láta heyra í sér áður en allt verður crazy! Við peyjarnir erum sem sagt komnir til Amsterdam, komnir með húsið okkar og byrjaðir í skólanum. En þetta gekk alls ekki vandræðalaust fyrir sig. Við fengum ekki húsið okkar fyrr en síðasta föstudag, eftir mikið tuð og puð út í fasteignasalann. Hann ætlaði fyrst ekki að hleypa okkur inn fyrr en 10. september og seinna breyttist það í 14. september, eitthvað kjaftæði í honum um mikla pappírsvinnu og þar fram eftir götunum. En það reddaðist allt saman fyrir rest og við fluttum inn 7. sept.

Fyrstu tvær næturnar gisti ég hins vegar í hjarta Amsterdam borgar, í blámiðju Rauðahverfisins. Þar var ég á lítilli skítabúllu sem kallast Heart of Amsterdam og borgaði í kringum 35 evrur fyrir hverja nótt í sameiginlegu svefnplássi með 4 öðrum Bretum. Þetta var það ódýrasta sem ég fann með svona stuttum fyrirvara (ég var búinn að gera ráð fyrir því að við myndum fá húsið strax og ég þyrfti ekki að hafa miklar áhyggjur af gistingu). Sitthvoru megin við þetta svokallaða hótel voru hóruhús. Reyndar voru hóruhús hvert sem augun litu þarna í nágreninu, léttklæddar meyjar í hverjum glugga. Og ég gisti þarna á föstudegi og laugardegi, svo þið getið ímyndað ykkur lætin og partýstandið á fólki þarna. Ég svaf allavega ekki mikið fyrstu nóttina, svo mikill var hávaðinn. Greinilegt að ferðamenn koma hingað til að skemmta sér, og þá sérstaklega Bretar. Enda fara ærslafullir og drykkjusamir Englendingar allra manna mest í taugarnar á Hollendingum.

Meðan ég stóð þarna á barmi nætursenunnar í einni mestu partýborg í heimi sváfu hinir sveinarnir þrír værum blundi hjá frændfólki og vinafólki. Kári og Viktor gistu í Den Haag, sem er í klukkutíma lestarferð frá Amsterdam og Andri Eyvinds gisti hjá vinafólki fjölskyldu sinnar hérna í Amsterdam. En við ákváðum á sunnudeginum að reyna að finna okkur einhvern stað þar sem við gætum allir gist saman, meðan við biðum og vonuðum eftir fréttum af húsamálum okkar. Við fundum fyrir hálfgerða tilviljun stúdíóíbúð í miðborginni sem við gátum allir fjórir verið á fyrir ekki svo ofsalega mikinn pening (u.þ.b. 120 evrur nóttin í það heila). Þar vorum við næstu fimm nætur í góðu yfirlæti, meðan við biðum og vonuðum og biðum og vonuðum…

Svo, eins og ég sagði, fengum við húsið okkar (nota bene, þetta er þriggja hæða hús, ekki íbúð) á föstudeginum. Eftir að hafa afgreitt okkar mál við eigandann og fasteignasalann drifum við okkur í IKEA þar sem við eyddum 4-5 tímum og keyptum svona það helsta sem vantaði í íbúðina og herbergin okkar. Dótið átti samt ekki að koma til okkar fyrr en daginn eftir. Við ákváðum samt að reyna að taka forskot á sæluna og buðum tveimur íslenskum krökkum, þeim Sunnu og Atla, sem eru með okkur í bekk, í óformlegt innflutningspartý. Það var frekar rólegt, enda ekkert í íbúðinni. Þurftum að leika af fingrum fram og færðum garðhúsgögn inn í eldhús og einn þurfti að sitja í stiganum því það voru ekki nógu margir stólar. En það var bætt úr þessu á laugardeginum. Þá, eftir að stór og fallegur IKEA sendibíll hafði skilað dótinu til okkar, tjösluðum við saman flestöllum húsgögnunum, buðum Sunnu og Atla aftur í innflutningspartý (formlegt að þessu sinni), elduðum pítur og drukkum veigar að íslenskum sið langt fram eftir öllu. Say no more!

Kannski ég segi ykkur aðeins frá skólanum líka. Hann fer rólega af stað, við mætum ekki nema tvisvar í viku og þá þrjá tíma í senn fyrstu þrjá mánuðina. En það er líka nóg af verkefnum og heimalærdómi með þessu til að halda okkur við efnið. Eftir þessa fyrstu þrjá mánuði fer þetta síðan almennilega af stað, þá mætum við fjórum sinnum í viku og verkefnavinnan tvöfaldast. Þá erum við komin í almennilegan bissness.

Annars er gaman að segja frá því að í þessum bekk eru skráðir 24 nemendur og af þessum 24 nemendum telja íslendingarnir heila 7! Það eru bara tæp 30%! Fyrir utan okkur sjö í þessum bekk eru svo Kári, sem er á annari braut, og annar herramaður sem kominn er töluvert lengra á okkar braut og klárar í febrúar. Þannig að íslendingarnir eru alls níu talsins í þessum skóla.

Hér ferðast fólk gríðarlega mikið á hjólum, enda landið flatt og tilvalið fyrir slíkt. Þannig að við keyptum okkur auðvitað allir hjól. Erfitt að vera hérna hjólalaus allavega. Þetta er mjög fínt, maður nýtur þess að hjóla á milli staða í fersku loftinu, fær að njóta umhverfisins meira en inn í bíl eða rútu, mengar umhverfið ekkert í leiðangrum sínum og fær gríðarlega góða hreyfingu af þessu. Þetta er málið.

Við erum að bíða eftir að fá almennilega nettengingu inn í húsið. Eins og er erum við bara að stela einhverjum bylgjum úr loftinu frá einhverjum óheppnum nágranna sem kann ekki að læsa routernum sínum. Eftir að net tengingin er komin verður meira um blogg frá mér og þá fara líka að koma inn myndir. Búinn að taka nóg af þeim og þær bíða óþreyjufullar eftir að fá að tala hver sínum eitt þúsundum orðum.

Læt þetta duga í bili, þó fyrr hefði verið! En ég get ekki hætt án þess að setja inn nokkrar myndir.

Hollenskir klossar fara mér vel


Reiðhjólatúr


Kampavínið opnað eftir afhendingu hússins


Háhesturinn – Andri litli og Andri stóri

Svo bendi ég fólki á að Andri Eyvinds er búinn að blogga smá pistil frá sínu sjónarhorni á heimasíðu Svarta listans.

Latex-hanskar og sleipiefni í miðborginni

Já, ég kíkti til Reykjavíkur á Menningarnótt um helgina (og tók nokkrar myndir í leiðinni). Langt síðan ég hef farið í almennilega skemmtiferð til Reykjavíkur, bara ekki síðan í mars, svo þetta var orðið vel tímabært. Eins og mér finnst þessi borg óaðlaðandi svona yfirleitt, þá er samt óneitanlega gaman að taka smá djamm í höfuðborginni allavega 2-3 á ári. Föstudagurinn var samt eiginlega skemmtilegri heldur en Menningarnóttin sjálf fannst mér, þótt laugardagskvöldið hafi nú líka verið alveg fjandi skemmtilegt. Föstudagskvöldið endaði í svolítið óvæntu djammi, eftir keilu og annan álíka smáborgarahátt. Eftir það var kíkt á Dr. Spock á Gauknum og svo haldið á vit ævintýranna, sem endaði með stórskemmtilegu djammi og heldur skemmtilegri heimferð. Heimferðin tók vel á annan klukkutímann og innihélt m.a. latex-hanska og sleipiefni sem við keyptum í 10-11. Þið megið ímynda ykkur hvernig það ævintýri gekk fyrir sig.

Dr. Spock voru auðvitað góðir, eins og þeim er von og vísa, en það voru hins vegar tónleikarnir sem ég sá á laugardeginum sem stóðu upp úr. Þá fór ég og sá Jagúar spila á nýja staðnum fyrir aftan Gaukinn, Organ. Ástþór hafði keypt nýja diskinn með þeim á föstudeginum, sem var það fyrsta sem ég frétti af þessum disk. Svo ég leitaði að tónleikum með þeim eins og ég gat og var loks tilkynnt að þeir yrðu þarna á Organ eftir miðnættið á laugardeginum. Og þvílík og önnur eins snilld! Ég held það finnist bara ekki skemmtilegra live-band á Íslandi heldur en Jagúar. Þeir hafa allt; spilamennskan er framúrskarandi, þéttleikinn hjá þeim er engu líkur og þeir hafa svo ofsalega gaman af því sem þeir eru að gera, nokkuð sem skín gjörsamlega í gegn upp á sviði hjá þeim. Svo sakar auðvitað ekki að tónlistin er alveg strókostlega hjá þeim líka, alveg brakandi hresst og skemmtilegt fönk í hæsta gæðaflokki. Mæli eindregið með að þið farið á næstu Jagúar tónleika sem þið sjáið auglýsta. Þetta er í þriðja skiptið sem ég sé þá á einhverjum 7 árum og ég bíð alltaf spenntur eftir næsta tækifæri til að sjá þá á sviði.

Lag vikunnar er af nýju Jagúar plötunni og heitir Runki Fag.

Þjóðhátíðarmyndir 2007

Já, það er rétt getið, myndir frá Þjóðhátíðinni 2007 eru komnar inn á myndasvæðið hjá mér. Ég held þetta sé bara met, ekki nema ein og hálf vika síðan hátíðin endaði og allar myndirnar komnar upp á myndasvæðið hjá mér. Batnandi mönnum er víst best að lifa!

Alls eru myndirnar 402 þetta árið, örlítið færri en í fyrra (þær voru í kringum 460 í fyrra) en auðvitað engu síðri myndir. Þið smellið bara á stóru myndina hér fyrir neðan til að sjá Þjóðhátíðarmyndaalbúmið 2007.

Svo má auðvitað ekki gleyma myndabandasvæði VKB inn á YouTube, en þangað eru komin rúmlega 30 myndbönd frá Þjóðhátíðinni í ár.

Nýtt myndasafn

Eins og glöggir lesendur þessa bloggs hafa tekið eftir, þá er komin linkur í myndaalbúm hérna efst á síðunni, neðst við bannerinn. Þetta er búið að vera þarna í rúman mánuð en ég er ekki búinn að vera duglegur að henda inn myndum þangað. Ég tek yfirleitt mikinn tíma í að klippa myndir til, stilla birtu- og litastig í þeim o.s.frv., tímafrekur prósess, en ég hef bara voðalega lítinn tíma haft fyrir þessa iðju síðustu mánuði. Þess vegna bíður heilt ógrynni mynda eftir því að komast þangað inn, eitthvað sem ég get vonandi gefið mér tíma í eftir Þjóðhátíð einhvern tíma. En það eru allavega komnar einhverjar myndir þangað inn, t.d. myndir frá Klettsvíkurferðinni í júní og frá Reimleikunum sem haldnir voru þann 6. júlí sl.

Fleiri myndir koma svo, eins og ég sagði, einhvern tíma í næsta mánuði.