Nýtt og betra bloggkerfi

Góðir hálsar, leyfið mér að kynna fimmtu útgáfu bloggsins á AndriHugo.com. Nú er ég búinn að færa bloggið yfir á WordPress kerfið, kerfi sem ég hef lengi ætlað að skipta yfir í en einhverra hluta vegna aldrei látið verða að því… fyrr en nú! Og það sem meira er að þar sem WordPress býður upp á margfalt betri yfirflutningsmögleika milli bloggkerfa en önnur kerfi sem ég hef notað, þá eru allar bloggfærslur mínar frá upphafi núna inn á eina og sama staðnum, allt frá því ég byrjaði að blogga í október 2003. Þetta er allt annað líf, hægt að leita í öllur ruglinu í mér langt aftur í tímann og svona. Magnað alveg. En það versta er að commentin fluttust ekki á milli kerfa, sem er frekar skítt. Það væri öllu meira vesen að færa þau yfir, svo ég lét það eiga sig. En það verður að hafa það, lítil fórn svona heilt á litið.

En það er annars allt gott að frétta bara. Sumarfríið var stórkostlegt, frábært að komast aðeins heim í sumar og það var alveg yfirdrifið nóg að gera hjá mér þær þrjár vikur sem ég var í Eyjum. Þjóðhátíðin var með allra besta móti, frábært veður allan tímann og virkilega góður andi yfir hátíðinni í ár. Fyrir utan hátíðina var ég bara í góðu yfirlæti á heimaslóðum, tók þátt í Þjóðhátíðarútvarpi Gufunnar, setti saman Þroskahefti með félögunum, kíkti í heyskap með Látrunum og margt fleira. Frábært sumarfrí alveg og gott meðal fyrir sálina, alltaf gott að komast aðeins heim.

Eftir að ég kom svo aftur út til Amsterdam tók við heljarinnar verkefnavinna fyrir skólann. Það fylgdi því auðvitað hið vanalega stresskast en það hafðist fyrir rest að skila öllu af sér á réttum tíma, eins og það gerir nú alltaf (7-9-13). Ég fór líka á Lowlands mússíkfestivalið sem starfsmaður yfir eina helgi, sem var alveg stórskemmtilegt. Lowlands er stærsta tónlistarhátíð Hollands og ég var þar að vinna sem aðstoðamaður í upptökuvagni að taka upp hljómsveitir á einu sviðinu. Mikil vinna en virkilega gaman að taka þátt í þessu og sjá hvernig þetta fer allt saman fram. Maður fékk líka smá tíma aflögu milli atriða til að rölta um svæðið og skoða bönd á öðrum sviðum og sá ég meðal annars Them Crooked Vultures, sem var alveg svakalegt! Ef þið hafið ekki heyrt um það band þá verðið þið að bæta úr því. Hæpið í kringum þá er með ólíkindum og þeir eru ekki einu sinni búnir að gefa út eitt einasta lag! En það er líka alveg stórverðskuldað hæp skal ég segja ykkur! Platan þeirra kemur út í október og bíð ég spenntur eftir þeirri útgáfu!

Annars er ég kominn í stutt frí núna frá skólanum. Við fáum fjórar vikur í svokallað “work placement”, eiginlegur starfsþjálfunarmánuður þar sem okkur er ætlað að finna vinnu á okkar sviði og vinna 100 klukkustundir í interneship. En þar sem ég vann mitt internship hjá Rooms of Red Bull í allt sumar (lesið síðustu færslu fyrir frekari upplýsingar um það), þá þarf ég ekki að hafa áhyggjur af því núna og fæ þess vegna bara stutt frí í staðin. RoRB ævintýrið er líka á enda, svo ég get leyft mér að slaka aðeins á í nokkrar vikur. Maður byrjar kannski að huga að lokaverkefninu á meðan…? Aldrei að vita!

Hef þetta ekki lengra í bili, vildi bara láta heyra í mér og prófa nýja bloggkerfið. Á aðeins eftir að ditta að smáatriðum útlistlega séð, þannig að þið afsakið bullið hérna í hliðardálkinum um sinn. Á eftir að ákveða hvernig það kemur til með að líta út endanlega. En á næstunni mun ég henda hingað inn nýrri tónlistargetraun, svo það er eins gott að vera með á nótunum!

Fésbókin drap bloggstjörnuna

Jæja gott fólk, mikið er nú langt síðan maður leit heyra í sér hérna. Ég held hreinlega að Smettisskruddan sé búin að drepa niður mest alla bloggstemningu sem ríkti hér á öldum internetsins áður fyrr. Þannig er það allavega í mínu tilfelli. Maður lætur sér nægja að uppfæra statusinn á Facebook og pósta þar sniðugum myndböndum og greinum og öðru eins sem maður var vanur að nýta bloggið sitt í. Maður hefur líka tekið eftir að aðrir bloggara eru orðnir mikið latari við sína iðju á síðustu mánuðum, svo ég er greinilega ekki einn um þetta. En allt er víst breytingum háð sagði skáldið og hvort þessar breytingar séu af hinu góða eða slæma verður hver og einn að dæma fyrir sig.

En það hefur auðvitað margt drifið á mína daga á þessu rúma hálfa ári sem ég hef verið fjarri bloggveröldinni. Ég var búinn að lofa mér að henda einhverjum pistli hérna inn áður en ég færi heim í sumarfrí og held ég að það verði ekki mikið tæpara en þetta. Ég sit einmitt á Schiphol flugvellinum í Amsterdam núna, er að sötra Heineken í gleri og drep tímann á internetinu meðan ég bíð eftir að flugið mitt fari í loftið. Þannig að það er jafngóður tími núna eins og hver annar að láta heyra aðeins í sér.

Í Amsterdam gengur mér allt í haginn bara. Skólinn gengur vel, nóg að gera á köflum (milli þess sem það hefur verið frekar lítið að gera) og í sumar hef ég verið að vinna starfsþjálfun mína í Rooms of Red Bull í Rauðahverfinu. Þar er SAE, skólinn sem ég nem við, búinn að koma upp stúdíói í samvinnu við Red Bull Music Academy og erum við nokkrir nemendur úr skólanum þar að vinna internship vinnu, sem er skilda fyrir námið. Það er drullufínt alveg, maður kynnist nýju og skemmtilegu fólki úr “bransanum” í hverri viku og er að vinna við það sem maður er að læra. Gúddsjitt.

Annars kíkti ég á Rock Werchter mússíkhátíðina í Belgíu í byrjun júlí. Þær Þóranna og María kíktu í heimsókn til mín og komu með á hátíðina auk fjölda annarra Íslendinga. Við vorum alveg 12-15 klakabúar saman í hóp á tjaldsvæðinu, þekktumst reyndar ekki nærri öll fyrir en kynntumst bara hvoru öðru í leiðinni.

Hátíðin sjálf var stórkostleg og þær hljómsveitir sem stóðu upp úr voru meðal annars Metallica, Coldplay, Kings of Leon, Fleet Foxes, Bloc Party, Oasis, Saesick Steve og Elbow svo eitthvað sé nefnt. Emiliana Torrini var þarna líka með sitt show, sem var alveg frábært. Hún er ansi efnilegur artisti verð ég að segja og er greinilega að hasla sér völl almennilega á erlendri grundu, enda fékk hún svakalegar undirtekktir og virtust flestir þekkja efnið hennar vel.

En eins og ég sagði, þá er ég staddur á flugvellinum í augnablikinu og er á leiðinni heim í rúmlega þriggja vikna sumarfrí. Við fáum þrjár vikur í sumar, miðað við þær tvær vikur sem við fáum yfirleitt í sumar/jólafrí. Þessi aukavika kemur sér asskoti vel þar sem hún bætist við strax eftir Þjóðhátíðina. Annars hefði ég þurft að rjúka beint aftur út strax eftir Þjóðhátíð eins og í fyrra, sem var alveg ferlegt! Svo þetta verður án efa ærlegt sumarfrí!

Jæja, ég læt þetta duga í bili og lofa nú að láta heyra í mér hérna eitthvað oftar en með hálfsárs millibili í framtíðinni! Ég er með tónlistargetraun í bígerð og eitthvað annað skemmtilegt, svo fylgist grannt með málum hér á næstu vikum og mánuðum. Ég lofa meira lífi hér en verið hefur.

Hafið það annasr bara gott og við sjáumst í Eyjum á komandi vikum!

Netsambandslaus í kreppunni

Komið þið nú öll margblessuð og sæl. Það er orðin drykklöng stund síðan maður henti inn línu hingað á blessað bloggið. Ég held ég hafi bara verið of upptekinn af því að slaka á og hafa það gott í þessu ágætis fríi sem ég fékk heima á íslandi í haust. Hefði svo sem alveg viljað hafa haft meira að gera, en ég dundaði mér jú eitthvað. Hélt t.d. upp á þrítugsafmælið mitt, skellti mér til Reykjavíkur eina helgi og var svo að vinna eitthvað líka. Síldin byrjaði reyndar töluvert seinna en ég hafði vonað, svo ég náði ekki eins miklu af vertíðinni og ég hafði vonað. Náði samt einhverjum 10 vöktum eða svo, sem er betra en ekkert. En nú er ég sem sagt kominn aftur út til Amsterdam og byrjaður í skólanum á nýjan leik.

Það er auðvitað ekki laust við að maður finni herða svolítið að á þessum tímum eins og allir aðrir. Ekki auðvelt að vera á fátæklegum námslánum meðan ástandið er eins og það er, en maður reynir að gera það besta úr því sem maður hefur fyrir framan sig. Maður kemst í gegnum þetta eins og aðrar þrengingar. Það er ferlega fúlt að horfa á hvernig gengi krónunnar veikist og veikist með hverjum deginum en maður verður bara að hugsa jákvætt og horfa fram á við. Er það ekki?

Ég er núna byrjaður að leigja með tveimur nýjum félögum. Hinir peyjarnir, sem ég bjó með á síðasta ári, eru allir farnir aftur heim til Íslands, svo ég varð að finna mér nýja herbergisfélaga. Og það var nú ekki lengi gert. Annar þeirra er Reykvíkingur sem var að byrja í sama námi og ég er í núna í byrjun september. Hinn er Íslendingur að uppruna en hefur búið hér síðan hann var krakki, í einhver 20 ár eða svo. Og saman leigjum við þrír þessa fínu íbúð í vesturhluta Amsterdam. Frábært hverfi sem við erum í og mjög stutt í bæinn. Annað en sveitalífið í norðurhluta Amsterdam eins og í fyrra, sem var reyndar mjög fínt líka, en frekar langt í alla þjónustu og þessháttar.

Netsamband er ekki til staðar á heimilinu eins og er. Það var virkt fyrstu dagana eftir að ég kom aftur út, en stuttu seinna þá hrundi routerinn sem internetþjónustan hafði skaffað okkur og síðan hefur þetta verið eintómt vesen. Ég ætla ekkert að fara út í það í neinum smáatriðum, en þjónustan hjá internetfyrirtækjum hérna er alveg hlægilega léleg. Svo við erum að vesenast í þessu og erum að vonast til að netsamband verði loks komið á fyrir næstu helgi.

Á meðan þarf ég að láta mér duga að kíkja á netkaffi. Það er reyndar ekki langt að fara, bara hérna aðeins neðar í götunni er þetta fínasta netkaffi. Eigandinn er vinalegur múslimi og heitir Mustafa. Þessa stundina er hann einmitt að hlusta á bænirnar sínar í útvarpinu; kyrjandi múslimaprestur flytur bænir og les ritningar úr kóraninum á laugardagseftirmiðdegi, eins og ekkert sé sjálfsagaðara. Og auðvitað er ekkert sjálfsagðara fyrir mann eins og Mustafa.

Jæja, læt þetta duga í bili. Ætla að skella mér í smá hjólreiðatúr á nýja hjólinu sem ég keypti mér í gær. Það er gott veður úti og ferska loftið ákallar mig. Örlítið kalt reyndar, enda kominn vetur og fer að styttast allverulega í jólin. Maður verður bara kominn aftur heim í jólafrí áður en maður veit af!

Hættulegar hjartalaga partíblöðrur

Ég hélt upp á afmæið mitt um helgina, sem var virkilega skemmtilegt og þakka ég þeim sem mættu kærlega fyrir mig. Þetta var alveg ótrúlega gaman. Ég hef ekki haldið formlega upp á afmælið mitt, með veislu og öllu tilheyrandi, síðan ég var 16 ára og bauð nokkrum vinum mínum heim í pizzupartí. Heil 14 ár liðin síðan þá, svo það var alveg kominn tími á þetta. Veisluna hélt ég á Conero, fyrir ofan Café María, og þar skemmtum við okkur, vel valinn og góðmennur hópur fram eftir, þangað til við kíktum yfir í Kiwanis, þar sem Susarar héldu sitt ball. Gott kvöld í flesta alla staði myndi ég segja, fyrir utan blöðruatvikið svokallaða.

Þannig var að ég var að blása upp rauða, hjartalaga blöðru í mestu rólegheitum. Ég var búinn að blása ágætlega í hana, en þó ekki það mikið að hún ætti að springa. En það gerði hún, með miklum kvelli og beint upp við augað á mér. Ég sá þess vegna aðeins hálfa sjón það sem eftir lifið kvölds og augað er ekki ennþá búið að ná sér að fullu. ég sé ennþá nokkuð þokukennt út um vinstra augað auk þess sem ég er frekar aumur í kringum það og á erfitt með að fókusera á hluti nálægt mér án þess að finna svolítið til. En þetta ætti nú að jafna sig á nokkrum dögum. Ef ekki, þá verð ég að kíkja til læknis og athuga hvort eitthvað sé hægt að gera í þessu.

En það fylgir þessu nokkuð merkileg hliðarsaga. Ég talaði við vinkonu mína í gær sem hafði verið í annarri afmælisveislu þetta sama kvöld í Reykjavík. Þar kom alveg eins atvik fyrir vinkonu hennar, sem hafði verið að blása upp nákvæmlega eins rauða, hjartalaga blöðru! Hún slapp reyndar betur en ég, þar sem blaðran sprakk upp við kinnina á henni, en hún var nú samt svolítið aum og skelkuð eftir þetta. Þetta getur ekki verið tilviljun!

Þannig að ég bið ykkur bara um að passa ykkur á rauðum, hjartalaga blöðrum í framtíðinni. Greinilega gölluð vara þarna á ferð.

Frí

Jæja, komiði nú öll sömul margblessuð og sæl. Þá er maður mættur heim á klakann á nýjan leik og nú verður loksins tekið almennilegt stopp á þetta. Fyrra árinu í skólanum er lokið og það seinna byrjar ekki aftur hjá mér fyrr en um miðjan nóvember, svo maður getur þá notið þess að vera hér í heimahögum í rúma tvo mánuði. Ekkert nema gott um það að segja.

Annars gekk fyrsta árið hjá mér bara alveg ljómandi vel. Fékk einkunnir í hendurnar í gær og lokaeinkunnin mín var 80, sem var næsthæsta einkunnin í bekknum. Svo ég get ekki verið annað en sáttur með það. Þannig að núna er maður kominn með diplómu í hljóðverkfræði. Næsta skref er að taka BA gráðuna, sem er eitt ár til viðbótar, einnig í heilsársnámi eins og fyrra árið var, sem þýðir að ég fæ eingöngu fjórar frívikur frá nóvember á þessu ári fram í nóvember á næsta ári. Dúndur.

En hvað er annars að frétta? Heimskuleg spurning að spyrja að á bloggi, finnst ykkur ekki? Ég er hress. Hress sem fress. Kátur sem slátur. Í stuði með guði. Glaður sem… maður. You get the point.

Ég fann loksins nýja íbúð í Amsterdam eftir töluverða leit. Það er algjör hausverkur að leita sér að húsnæði þarna ytra, svo það var gríðarlega gott að ljúka því af áður en ég fór heim í frí. Það hefði verið tvöfaldur hausverkur að þurfa að leita að einhverju héðan frá Íslandi. En ég verð sem sagt með tvo meðleigjendur með mér næsta árið. Annar gaurinn er nýbyrjaður í skólanum á sömu braut og ég og verður þar næsta árið. Hinn dúddinn er Íslendingur að uppruna en hefur búið í Amsterdam síðan hann var þriggja ára gamall. En hann hefur haldið íslenskunni við í öll þessi ár og kann því bæði tungumálin reiðbrennandi. Það verður munur að búa með einhverjum sem kann inn á allt þarna, þekki samfélagið inn og út og getur upplýst mann um eitt og annað forvitnilegt. Það mun gefa dvölinni þarna úti aðra vídd.

Jæja, ég ætla að henda mér í rúmið mitt góða. Hafið það gott.

30 ára og úrslitaleikur í afmælisgjöf!

Þá er maður orðinn þrítugur, sem þýðið að spádómurinn rættist ekki (þeir fatta það sem fatta). Ég bjóst alveg eins við því að vakna í morgun, orðinn gráhærður og með staf, en það eru víst einhver á í það ennþá. Þrjátíu ár eru ekki neitt… isss, Einar frændi minn er 40 ára! En orðið “fertugsaldurinn” er orð sem ég vil helst ekki hafa eftir mér (oftar en í þetta eina skipti). Ég man að ég hugsaði það sama þegar ég varð 20 ára, hvað það væri skrýtið að maður væri kominn á þrítugsaldurinn. En mér fannst það bara meira kúl þá. Þetta þykir mér minna kúl, enn sem komið er allavega. Maður lærir kannski að elska þetta með tímanum.

Svo fékk maður þessa líka glæsilegu afmælisgjöf rétt í þessu – Íslendingar komnir í úrslitaleikinn í handboltanum á Ólympíuleikunum. Þvílík og önnur eins snilld! Ansi góð afmælisgjöf það! Það er svona þegar maður gerir ekki miklar væntingar til liðsins, að þá koma þeir manni mest á óvart. Gull yrði auðvitað ólýsanlega gott, en ég er sáttur með að við vinnum bara til verðlauna. Það er stórkostlegur árangur og alveg frábært fyrir menn eins og Óla Stefáns og Sigfús Sigurðsson, sem eru búnir að vera í þessu hvað lengst. Ég samgleðst þeim alveg út í hið óendanlega.

Í afmælisbloggum mínum í gegnum árin hef ég verið vanur að líta aðeins á hvað tölustafir samsvarandi aldurs míns þýða og hvaða merkingu þeir hafa um víða veröld. Hefðin heldur hér áfram.

• Í vestrænni tónfræði eru í það heila 30 dúr og moll tónar.
• Þrjátíuára stríði varði, jú einmitt, í 30 ári.
• Grikkland hefur landnúmerið 30 þegar hringja þarf til landsins.
• Það voru 30 lög á Hvíta Albúminu með Bítlunum.
• Júdas sveik Jesú fyrir 30 silfur peninga samkvæmt því er Biblían segir.
• Og síðast en ekki síst: Spánverjar skoruðu eingöngu 30 mörk gegn 36 mörkum Íslendinga í undanúrslitaleik Ólympíuleikanna 2008!!!

Jæja, skóli í kvöld til klukkan 20:00 og eftir það verður kíkt aðeins í bæinn og fengið sér öl í tilefni dagsins til að fagna þessum tveimur merku áföngum.

Áfram Ísland á sunnudaginn!

Það er Þjóðhátíð

… vildi bara láta ykkur vita!

Skál!

Heim á leið

Jæja, þá eru ekki nema rétt rúmir tveir sólarhringar þar til maður fer að skríða í loftið frá Eindhoven flugvelli. Já, Eindhoven. Meira vesenið að geta ekki flogið beint frá Amsterdam, sem ég hefði svo sem getað gert hefði ég beðið og tekið sénsinn á Icelandair. En mér fannst betra að gera þetta tímanlega og taka Iceland Express pakkann á þetta, því hann var ódýrari kosturinn þá. Ekki að það skipti neitt miklu máli svo sem… Express er í eigu Icelandair núna svo það er lítil sem engin samkeppni á þessum markaði lengur, svo Icelandair geta sprengt þessi verð upp úr öllu valdi án teljandi áhyggja. Sniðugt að kaupa svo upp alla samkeppnisaðila til að útrýma allri sanngirni á verðlagi. Andskotans ástand! En maður þegir auðvitað bara og lætur vaða yfir sig eins og vanalega.

En mikil skelfingar ósköp verður nú gott að komast heim maður! Þetta er búin að vera löng bið, alveg síðan í janúar. En maður hefur haft mikið meira að gera eftir áramót heldur en fyrir þau, þannig að tíminn hefur liðið mun hraðar. Og nú tekur við 2ja vikna sumarfrí sem verður nýtt til hins ítrasta. Svo ítarlega mun ég nýta mér það að ég tek mér meira að segja 3 daga aukalega í frí, svo ég þurfi nú ekki að stinga af á miðri Þjóðhátíð. Hef fram til miðvikudagsins 6. ágúst að jafna mig eftir hátíðina og koma mér aftur út og í skólann. Þá tekur við lokaspretturinn í náminu sem verður ansi annasamur.

Annars er bara alveg fínt að frétta. Ég nenni samt ekki að telja upp hvað það er sem er að frétta, svo þið verðið bara að trúa mér þegar ég segi að það sé “fínt” að frétta. Læt það nægja að sinni.

Það var skítt hvernig fór fyrir Hollendingum í Evrópukeppninni. En þeir duttu úr keppni á móti sprækum Rússum sem þjálfaðir eru af Guus Hiddink, sem er auðvitað goðsögn hérna í Hollandi. Svo þetta var ekki eins slæmt áfall og, segjum, ef þeir hefðu dottið út á móti Þýskalandi. Það hefði verið óbærilegt fyrir landann hér.

Jæja, ég nenni þessu ekki. Ætla að slútta þessu á nýju lagi hérna. Þetta er af nýrri plötu með meistara Beck og heitir Youthless. Grúúúúví sjitt!

Sjáumst!

Euro 2008 fever!

Það hefur væntanlega ekki farið framhjá neinum að Evrópukeppnin í knattspyrnu fer fram um þessar mundir, hvað þá ef þú býrð í Hollandi. Þú þarft væntanlega að vera í einangrun í fangelsi til að láta þetta framhjá þér fara hér í landi. Hér er allt undirlagt knattspyrnu, hvort sem það er í fjölmiðlum, verslunum, opinberum stofnunum eða heimilum. Það er alls staðar skreytt í tilefni mótsins, utan á öðru hverju heimahúsi hanga appelsínugulir fánar og veifur, strætin í miðborginni iða af appelsínugulum skreytingum, verslanir selja appelsínugulan fatnað í tonnavís, matvæli og aðrar neysluvörur eru settar í appelsínugular umbúðir og svo mætti lengi telja. Ég er viss um að ef tekin væri loftmynd af Evrópu utan úr geimnum, þá væri Holland appelsínugult á litinn. Í þessum töluðu orðum er ég einmitt að borða appelsínugulan kleinuhring og drekka mjólk með… úr appelsínugulri fernu!

Ég horfði á leikinn í gær, þar sem Hollendingar fóru nokkuð létt með Ítali, unnu þá 3-0. Ég spjallaði við nágranna mína í hálfleik, aldraða konu og son hennar (sem bæði voru að sjálfsögðu í appelsínugulum klæðum). Þau voru frekar hissa yfir þessu, enda eru Hollendingar ekkert endilega að gera neinar ofsavæntingar, eru frekar raunsærri þegar kemur að stórmótum í íþróttum heldur en við Íslendingar t.d.

En það var auðvitað hamingjan ein hvert sem maður leit eftir sigurinn í gær. Við kíktum aðeins á hverfisbarinn eftir leikinn, þar sem enn var fólk að fagna, en samt frekar rólegt svona heilt yfir. Enda var nú bara mánudagskvöld. Það verður eflaust meira fjör yfir þessu á föstudaginn, þegar Hollendingar mæta Frökkum. Þá er ætlunin að kíkja niður í bæ og horfa á leikinn á einhverju torginu þar í hópi fjölmennis. Og ef sá leikur vinnst, þá má sko alveg gera ráð fyrir alvöru fjöri!

En já, stemningin fyrir þessu móti hérna er alveg ótrúlega skemmtileg og magnað að fá að upplifa þetta. Þetta væri auðvitað skemmtilegra ef maður skildi tungumálið, enda eru nánast allar sjónvarpsstöðvar hérna með einhverskonar þætti sem tengjast keppninni á einn eða annan hátt, en það er auðvitað allt saman á hollensku. Maður finnur samt fyrir þessu hvert sem maður fer og það taka allir þátt í stemningunni, hvort sem það eru háaldraðar kerlingar, kornungir villingar eða eitthvað þar á milli, þá hafa allir hér sama áhugamálið þessa dagana: Fótbolta. Svona á þetta að vera!

Áfram Holland!

Sumarið lætur ekki bíða eftir sér!

Geri ég kannski of mikið af því að tala um veðrið hérna? Mér finnst ég minnast á veðrið í hverju einasta bloggi, en það er bara ekki annað hægt þegar veðrið er búið að vera eins og það hefur verið hérna síðustu daga. Um leið og maímánuður gekk í garð þá kom þessi líka bongóblíða, sem sér ekkert fyrir endann á eins og sjá má á veðurspánni á myndinni hérna fyrir ofan. Þessi blíða á bara að halda áfram eins langt og verðurspáin nær. Ekki amaleg byrjun á sumrinu skal ég segja ykkur!

En það er ekki bara veðrið sem leikur við mann þessa dagana. Lífið er bara almennt í góðum gír og alveg ansi gaman að vera til þessa stundina. Í síðustu viku var Drottningardagurinn haldinn hátíðlegur. Drottningardagurinn er hálfgerður þjóðhátíðardagur Hollendinga, þar sem allir klæða sig í appelsínugul föt, drekka bjór og láta eins og vitleysingar í tvo daga. Allar götur eru troðnar af stuði, á sýkjunum sigla bátar, þandir partýþyrstu fólki og fólk hangir bókstaflega út um glugga af öldrykkju. Við Íslendingarnir kíktum einmitt í húsbátapartý þennan ágæta dag, skólafélagi okkar þekkir annan skólafélaga sem á húsbát og þar var slegið upp dúndrandi partýstuði. Það var verulega gaman að sötra bjór í bátnum við sýkið og fylgjast með allri stemningunni í partýbátunum sem sigldu framhjá. Það var gaman að fá að upplifa þetta allavega, svo sannarlega konungleg skemmtun!

Skólinn er svo bara skólinn, eins og áður. Erum á fullu að taka upp hljómsveitir núna og fjör. Ég og Viktor tókum upp þrælfínt jazz-band í síðustu viku og erum svo að fara taka upp oldies rock and roll band á föstudaginn, með kontrabassa og öllu tilheyrandi. Það verður fjandi spennandi.

Lifið heil… og gleðilegt sumar!