Af hampreykingum

Eins og þú sjálfsagt veist þá er ýmislegt leyfilegt í Hollandi sem ekki leyfist í flestum öðrum vestrænum heimshornum. Og þar ber hæst að nefna að hér er leyfilegt að neita og selja svokallaðra vægra fíkniefna, eða “soft drugs” eins og enskumælandi menn myndu segja. Í þann flokk falla helst hampvörur annars vegar, eins og hass og gras, og sveppir hins vegar. Lyktin af hampreyk er mjög einkennandi og maður þekkir hana um leið og maður finnur vægasta keim af henni. Og þessi lykt umlykur alla Amsterdamborg, þá sér í lagi miðbæinn, þar sem annar hver bar er hassbar og fólk reykir þetta eins og sígarettur á götum úti.

Sjálfum finnst mér þessi lykt ekkert sérstaklega góð. Sumir eru hrifnir af henni, jafnvel fólk sem ekki neytir hampvara en finnst lyktin bara góð, en svo er ekki með sjálfan mig. Ég get alveg umborið lyktina en ég er ekkert sérlega hrifinn af henni. Þess vegna fer það svolítið í taugarnar á mér þegar vissir nemendur í mínum bekk mæta í skólann og eru gjörsamlega angandi af hampreyk, svo mikið að það hefur áhrif á einbeitningu annarra nemanda í kring um þá. Mann svíður nánast í augun af þessu þegar verst lætur! Það eru líka sumir nemendur hérna sem komu greinilega til Amsterdam í þennan skóla til þess helst að geta reykt hampinn af frjálsum vilja. Stundum heldur maður jafnvel að skólinn sé ekkert meira en bara afsökun til að geta flutt til Amsterdam og búið í eitt ár í paradís hampreykingamannsins. Það þykir mér ansi dýr afsökun!

Þessi lykt er yfirleitt umborin af skólayfirvöldunum í mínum skóla, ég veit bara um eitt atvik þar sem einn nemandi var tekinn á teppið fyrir þetta. Það er líka greinilegt að sumir eru að mæta undir áhrifum hampreykinga í skólann. Ég hef meira að segja orðið vitni að því að nemendur fari út fyrir skólalóðina til að kveikja sér í eins og einni jónu í frímínútum (það má neflinlega ekki neita þessara efna á skólalóðinni). Það finnst mér ansi aumt spaug. Til hvers í fjandanum að vera mæta í tíma ef maður er bólufreðinn? Hvað græða menn á því?

En það sem mig langar að vita er hvað yrði sagt ef maður mætti í skólann angandi af áfengi? Ef maður væri bara eins og nýstiginn upp úr vodkabaði eða einhverri viskítunnu? Hvað ætli fólkið í kringum mann myndi segja þá? Ég efast um að það yrði umborið jafn vel og hamplyktin. Hvort þykir ykkur skárra að mæta nemanda sem er kengskakkur í tíma að blindfullur? Það myndi engum detta það til hugar að mæta ölvaður í tíma um miðjan dag. En að mætta freðinn? Það er allt annað mál! Djöfulsins vitleysa!

Hollendingar

Það er ýmislegt í fari Hollendinga sem við Íslendingar erum ekki vanir og þykir jafnvel erfitt að venjast. Byrjum á hártískunni. Ykkur þykir það kannski hljóma yfirborðskennt eða grunnhyggið af mér að setja út á hártísku Hollendinga, en það verður bara ekki hjá því komist. Hollendingar klippa sig og greiða á frekar asnalegan hátt (og hér nota ég orðið “asnalega” með tilliti til þess sem ég er vanur sjálfur sem Íslendingur). Krulluhærðir menn eru margir hér í landi og láta þeir iðulega hár sitt vaxa vel frá rót og ekki þykir verra að hafa það svolítið styttra að framan en aftan. Síðan bæta þeir geli og froðu og öðrum stífiefnum í hárið svo það standi vel út í loftið og líti svolítið “wild” út. Fyrir vikið lítur hárið út fyrir að það gæti auðveldlega brotnað við vægustu viðkomu, svona svipað og viðkvæm grýlukerti. Dirk Kuyt, knattspyrnumaður hjá Liverpool (sjá mynd) er t.d. skýrt dæmi um þessa tísku. Nú, þeir sem ekki eru krulluhærðir láta nægja að vatnsgreiða allt saman afturábak, sumum finnst voða flott að vera með brodda (því hærri og hættulegri brodda, því betra) og enn aðrir svo gott sem krúnuraka sig, en skilja síðan makka eftir aftan á hausnum; og setja svo jafnvel permanent í hnakkamakkann.

Hollendingum finnst greinilega gaman að hlusta á mússík hvert sem þeir fara og er mjög algengt að sjá fólk með heyrnatól og einhverskonar MP3 spilara. En það virðist ekki vera nóg fyrir fólkið úr “ghettoinu” að nota heyrnatól (og n.b., þetta einskorðast nánast eingöngu við þeldökka og fátæklega unglinga (með fullri virðingu fyrir þeim)). Þeir taka með sér síma sína hvert sem þeir fara og spila mússíkina í gegnum hræðilega lélegan hátalara símans svo allir í kring megi heyra hversu frábæra mússík þeir eru að hlusta á (oftast hip-hop og/eða rapp tónlist). Þeir halda kannski að þeir séu að veita einhvers konar þjónustu með þessu. En ég get sagt ykkur að það er alveg hroðalega pirrandi að þurfa að sitja nálægt einhverjum í strætó í lengri eða styttri tíma sem er að hlusta á mússík í gegnum símahátalarann sinn. Jafnvel þótt þetta væri mússík sem ég hefði gaman af, þá er ekki gaman að hlusta á hana í þessum gæðum.

Í Hollandi er mikið um hundahald. Það eru örugglega fleiri hundar hérna heldur en fuglar. Og þeir koma í öllum stærðum og gerðum. Ég er mikill hundaunnandi svo þetta fer auðvitað ekkert í taugarnar á mér, en ég get ímyndað mér að fólk með hundafóbíu á ekkert sérstaklega upp á pallborðið í þessu landi. En hundarnir fylgja líka fólkinu hvert sem er. Þeir mega fylgja eigendum sínum inn í strætó, inn á skyndibitastaði, inn í verslanir og jafnvel í skólann! Já, það er einn kennari í skólanum hjá okkur sem ég hef séð taka hundinn sinn með sér í tíma. Hann hefur reyndar aldrei kennt mér en hann var að kenna í stofunni við hliðina á minni kennslustofu um daginn. Ég leit inn um gluggann á kennslustofunni og þar starði hvutti á móti mér. Gaman af þessu.

Það er ýmislegt annað sem mér dettur í hug sem munar á Hollendingum og Íslendingum, svo kannski kemur seinni hluti af þessum pistli seinna meir.

Tuttugu og níu

Jæja, þá lifa ekki nema 366 dagar af þrítugsaldrinum hjá mér. Næsta ár er hlaupár svo ég fæ einn auka dag áður en fertugsaldurinn færist yfir. Ég verð kominn á fertugsaldurinn eftir eitt ár! Ég sagði þetta upphátt í fyrsta skiptið fyrir svona mánuði síðan og þetta sló mig svolítið. “Fertugsaldur” er orð sem hljómar ekki vel, ekki fyrir mann á þrítugsaldri allavega. Mér líður ennþá eins og ég sé bara rétt kominn á þrítugsaldurinn.

En aldurinn er auðvitað bara afstæður; andlegur aldur a.m.k. Annars eru líkamleg einkenni aldursins alveg farin að láta á sér kræla – hárið er orðið allískyggilega þunnt, að aftan allavega og það er farinn að færast grámi í vangana. Andiltið er ekki eins unglegt og það var áður, það hef ég verið að uppgötva meira og meira er ég fer í gegnum gamlar myndir. Svo er eitt og annað sem segir mér að ég sé ekkert unglamb ennþá, eins og hnén á mér, bakið og andlega og líkamleg líðan eftir gott fyllirí. En ég er ekkert að væla, þetta er eðlilegt og maður tekur þessu eins og öllu örðu. Eins og ég sagði, þá líður mér ekki deginum eldra en mig langar til að vera og meðan staðan er þannig þá er ég í góðum málum. Ég ræð því alveg sjálfur hversu “gamall” ég er í raun og veru.

En kíkjum aðeins á vikkípedía og skoðum þessa merkilegu tölu, tuttugu og níu:

• 29 er tíunda prímtalan (ég gæti talið upp ýmsa fleiri stærðfræðilega fróðleiksmola um töluna, eins og t.d. að talan er svo kölluð “Markov tala” og birtist í lausnunum við x2 + y2 + z2 = 3xyz: {2, 5, 29}, {2, 29, 169}, {5, 29, 433}, {29, 169, 14701}, o.s.frv. En ég vil að fólk haldi áfram að lesa bloggið mitt.)

• 29 er fjöldi beina í höfuðkúpu mannskepnunnar.

• Það eru 29 dagar í febrúar á hlaupári. Næsta ár verður einmitt hlaupár, meðan ég er 29 ára. Afar skemmtileg tilviljun. Eða er þetta kannski engin tilviljun?

• 29 er fjöldi bókstafa í tyrkneska, finnska, færeyska og norska stafrófinu.

• 29 er hæsti mögulegi stigafjöldi á hendi í kribbu.

• 29 er fjöldi ára sem það tekur Satúrnus að ferðast einn hring í kringum sólina.

• Í Kaliforníu fylki í Bandaríkjunum er bær sem heitir Twentynine Palms, eða Tuttugu og Níu Pálmar á íslensku. Maður ætti kannski að fara í pílagrímsferð?

Ansi merkileg tala, finnst ykkur ekki?

Dæmigerð íslensk verðálagning

Jæja, þá er ég búinn að fá nýjar bílagræjur í hendurnar, í staðin fyrir þær sem var stolið úr bílnum hjá okkur hérna um daginn. Ég gerði ítarlega leit að nýju tæki, las mig til á fleiri, fleiri stöðum og vóg og mat svona helstu kosti og galla fjölmargra tækja sem ég skoðaði. Á endanum stóð ég uppi með þetta fantafína Pioneer tæki, sem ég fann á Amazon.com. Ég ákvað að nýta tækifærið og biðja hann afa minn um að smygla tækinu inn í landið fyrir mig, fyrst hann var nú á leiðinni hingað. Svo ég lét senda tækið til hans og hann kom með þetta í gær. Svo fór ég með bílinn og nýju græjuna niðrí Geisla í dag og lét þá setja þetta í fyrir mig. Betra að láta fagmenn um svona verk, þó ég hefði nú örugglega getað fikrað mig áfram í þessu hefði mér ekki boðist annar kostur. Betra að vera viss samt og borga smá þjónustugjöld svo þetta sé nú allt saman gert eftir kúnstarinnar reglum.

Allavega, þetta er svo sem ekki merkileg saga, nema fyrir ákveðið atriði sem ég hef ekki ennþá komið inn á – verðið á græjunni. Þegar ég pantaði græjuna af Amazon.com var mér boðið að kaupa iPod tengi með, einskonar pakkatilboð. Ég skelti mér auðvitað á það, lítið millistykki sem ég tengi bara við iPoddinn og svo stjórna honum algjörlega í gegnum bílagræjuna. Mjög sniðugt og virkilega þægilegt. Hvað um það, þessi pakki kostaði, með sendingargjaldi til afa, rétt tæpar 11.000 krónur. Fínn díll, svo ekki sé nú meira sagt.

Ég ákvað í kjölfar þessara reifarakaupa minna að athuga hvort tækið væri einhversstaðar til sölu hérna heima á Íslandi. Ég slæ tiltekin leitarorð inn í Google og viti menn, þetta sama tæki er til sölu hjá Bræðrunum Ormsson. Þar er tækið auglýst á 29.900 krónur og í fyrstu línunni á lýsingu tækisins er tekið fram “Bein tenging við iPod”. Það er ekki tekið fram sem aukabúnaður, svo ég geri ráð fyrir því að þeir séu að selja þessa græju með iPod tenginu, kannski í svipuðum pakka og ég keypti þetta á Amazon. Ég meina, 29.900 krónur er nú ekkert smá verð, svo þetta halut bara að vera saman í pakka.

Þannig að, ég hringi í Bræðurna Ormsson og spyr út í þetta, hvort tengið fylgi ekki alveg örugglega með í þessu auglýsta verði, fyrst þetta er ekki tekið fram sem aukabúnaður. Nei nei, þetta iPod tengi þarf að kaupa sérstaklega á litlar 9.900 krónur! Sem sagt, samtals kostar þessi pakki, sem ég keypti að utan á tæpar 11.000 krónur, heilar 39.800 krónur hérna á Íslandi!

Haldiði að þetta sé nú rugl!? Ég hefði getað keypt þrjá skammta af þessu þarna úti og samt átt afgang af því sem þetta kostar hérna heima! Ég hefði getað pantað þetta að utan og látið senda þetta beint til mín hingað heim, borgað af þessu tolla og skatta og það hefði samt kostað helmingi minna en þetta kostar hérna! Ég er alveg forviða á þessari verðálagningu! iPod tengið, eitt og sér, kostar $20 á Amazon (1.250-1.300 krónur), en kostar síðan 9.900 krónur hérna heima. Hvernig er hægt að láta fólk komast upp með svona rugl?!

Vinstrihandarnotkun

Það er frekar asnalegt fyrir rétthentan mann eins og mig að nota músina með vinstri hendi. Í fyrstu er þetta ekkert ósvipað og að reyna skrifa nafnið sitt með vinstri. En þetta venst furðulega fljótt. Held þetta venjist allavega fljótar en að nota pennann með vinstri. Ég er allavega orðinn mellufær á vinstri höndina sem músarstjórnandi í dag. Það er ekkert voðalegt mál að vafra um í almennri tölvunotkun með vinstri hendinni, en öll nákvæmnisvinna er alveg ómöguleg svona. Maður verður þá bara að hvíla sig á slíkri vinnu rétt um sinn.

Ástæðan fyrir því að ég þarf að nota vinstri er sú að ég er búinn að bræða úr úlnliðnum á hægri hönd. Ég vinn allan daginn fyrir framan tölvuna og mikill hluti frítíma míns fer í það að skanna inn myndir fyrir fólk. Öll þessi tölvunotkun og fínhreyfingarnar sem fylgja myndvinnslunni hafa gert það að verkum að ég hef áorkað ægilegan verk í hægri úlnlið. Þegar ég vaknaði svo á sunnudaginn gat ég varla hreyft á mér hendina. Þetta er verkur sem kemur og fer, hefur verið að plaga mig af og á í 3-4 ár núna, en hann hefur aldrei verið svona slæmur. Ef þetta lagast ekki á næstu 2-3 dögum verð ég að láta lækni kíkja á þetta. Annars á þetta að ganga úr með smá hvíld, léttum æfingum og góðri umönnun. Það er einmitt meiningin á bak við það að skipta yfir í vinstri hönd með músina.

Annars hefur maður heyrt að ef svona löguðu sé ekki sinnt á réttan hátt, þá getur það valdið varanlegum skaða. Vonum bara að það gangi nú ekki svo langt!